(*1 പത്രോസ് 3:19, 4:6 എന്നിവയുടെ വ്യാഖ്യാനപരവും ദൈവശാസ്ത്രപരവുമായ വിശകലനം, സിറിയൻ ഓർത്തഡോക്സ് വീക്ഷണത്തിൽ*)
🔴 PART : 3 (അവസാന ഭാഗം)
(ബാർ യുഹാനോൻ റമ്പാൻ, പിറമാടം ദയറ)
*5. സുറിയാനി ഓർത്തഡോൿസ് ദൈവശാസ്ത്ര വാദം*
1 പത്രോസ് 3:19, 4:6 എന്നിവയുടെ പഠനം കാണിക്കുന്നത് ഈ ഭാഗങ്ങൾ മരണത്തിനപ്പുറമുള്ള ക്രിസ്തുവിന്റെ പ്രവർത്തനത്തെക്കുറിച്ച് സംസാരിക്കുന്നു എന്നാണ്. πνεύμασιν (ന്യുമാസിൻ), φυλακῇ (ഫുലാകേ),
ἐκήρυξεν (എകേറുക്സെൻ ), νεκροῖς (നേക്രോയ്സ്) തുടങ്ങിയ ഗ്രീക്ക് പദങ്ങൾ ക്രിസ്തുവിന്റെ പാതാളത്തിലെ രക്ഷാ പ്രവർത്തനത്തിന്റെ യാഥാർഥ്യത്തിലേക്ക് വിരൽ ചൂണ്ടുന്നു. ഈ പ്രവൃത്തി
അവന്റെ മരണവും പുനരുത്ഥാനവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട് നമ്മൾ മനസ്സിലാക്കണം.
വ്യത്യസ്ത വ്യാഖ്യാനങ്ങളിൽ, "ക്രിസ്തു മരിച്ചവരുടെ അടുക്കലേക്ക് ഇറങ്ങി എന്ന വീക്ഷണം" അഥവാ അവരോഹണ വ്യാഖ്യാനം
ഏറ്റവും പൂർണ്ണമായ വിശദീകരണം നൽകുന്നു. "നോഹയെ സൂചിപ്പിച്ചുള്ള വ്യാഖ്യാനം"
“പോയി” πορευθεὶς (പൊർയുതേയിസ് ) എന്ന വാക്യത്തെ പൂർണ്ണമായി വിശദീകരിക്കുന്നില്ല. "വീണുപോയ മാലാഖമാരുടെ വീക്ഷണത്തിലുള്ള വ്യാഖ്യാനം" 1 പത്രോസ് 4:6 ലെ രക്ഷാ സന്ദേശവുമായി വ്യക്തമായി ബന്ധപ്പെട്ട് പോകുന്നില്ല. എന്നിരുന്നാലും, അവരോഹണ വ്യാഖ്യാനം രണ്ട്
ഭാഗങ്ങളെയും ഒരുമിച്ച് കൊണ്ടുവരികയും ക്രിസ്തുവിന്റെ വിജയത്തിന്റെ സന്ദർഭവുമായി യോജിപ്പിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.
ἐκήρυξεν (എകേറുക്സെൻ) ഉം εὐηγγελίσθη (എവൻങ്ങേലിസ്തേ) ഉം തമ്മിലുള്ള വ്യത്യാസവും പ്രധാനമാണ്. ആദ്യത്തേത് പ്രഖ്യാപനത്തെ സൂചിപ്പിക്കുന്നു, അതിൽ വിജയവും ന്യായവിധിയും ഉൾപ്പെട്ടേക്കാം. രണ്ടാമത്തേത് സുവിശേഷ സന്ദേശത്തെ വ്യക്തമായി സൂചിപ്പിക്കുന്നു. രണ്ടും ഒരുമിച്ച്, ക്രിസ്തു തന്റെ
അധികാരം പ്രഖ്യാപിക്കുകയും ജീവിതത്തിന്റെ യാഥാർത്ഥ്യം അറിയിക്കുകയും ചെയ്തുവെന്ന് അവ കാണിക്കുന്നു. എന്നാൽ മരണശേഷം രണ്ടാമതൊരു അവസരം ഇത് പഠിപ്പിക്കുന്നില്ല, പക്ഷേ ക്രിസ്തുവിന്റെ അധികാരം മരണത്തിനു മുകളിലും വ്യാപിക്കുന്നുവെന്ന് കാണിക്കുന്നു. ആയതിനാൽ ആത്മാക്കളുടെ ശുദ്ധീകരണ സ്ഥലം (purgatory) പോലുള്ള തത്വചിന്തകൾ അപ്രസക്തമാകുന്നു.
മനുഷ്യത്വം ദ്രവത്വത്തിലേക്കും മരണത്തിലേക്കും വീണുവെന്നും മരണത്തെ നശിപ്പിക്കാനും ജീവൻ പുനഃസ്ഥാപിക്കാനും വചനം ജഡമായിത്തീർന്നുവെന്നും പഠിപ്പിക്കുന്ന അത്തനാസിയസ് ഈ ധാരണയെ പിന്തുണയ്ക്കുന്നു. അതിനെ മറികടക്കാൻ ക്രിസ്തു മരണത്തിൽ പ്രവേശിച്ചു. അതുകൊണ്ട്, മരിച്ചവരുടെ ഇടയിലുള്ള അവന്റെ പ്രവർത്തനം അവന്റെ രക്ഷാപ്രവർത്തനത്തിന്റെ ഭാഗമാണ്.
ഒരിയന്റൽ സഭകളുടെ മിയാഫിസൈറ്റ് ക്രിസ്തുശാസ്ത്ര പാരമ്പര്യവും ഈ വീക്ഷണത്തെ കൂടുതൽ ആഴത്തിലാക്കുന്നു. അന്ത്യോക്യയിലെ സേവേറിയോസിന്റെ വേദശാസ്ത്രത്തെ ആസ്പദമാക്കി Fr. ജേക്കബ് ജോസഫ് വിശദീകരിക്കുന്നത് പ്രകാരം, ക്രിസ്തു യഥാർത്ഥമായും നമ്മുടെ മനുഷ്യസ്വഭാവവും കഷ്ടപ്പാടും പങ്കിട്ടു, അവന്റെ ശരീരം കാഴ്ചയിൽ മാത്രമല്ല, യഥാർത്ഥമായും നമ്മുടേതു തന്നെയാണെന്നും കഷ്ടപ്പാടും മരണവും ഉൾപ്പെടെ എല്ലാത്തിലും അവൻ നമ്മിൽ ഒരുവൻ ആയി അവ അനുഭവിച്ചു. പൂർണ്ണ മനുഷ്യാവസ്ഥ ക്രിസ്തുവിന്റെ പ്രവൃത്തിയിൽ ഉൾപ്പെടുന്നു എന്നാണ് ഇതിനർത്ഥം.അതുകൊണ്ട്, മനുഷ്യനെപ്പോലെ മരണത്തിലേക്ക് പ്രവേശിച്ച ക്രിസ്തുവിന് യഥാർത്ഥത്തിൽ നമ്മുടെ മനുഷ്യജീവിതത്തിലേക്ക് ഉൾ പ്രവേശിക്കാനും അതിനെ രൂപാന്തരപ്പെടുത്താനും കഴിയും. അത് ശരീരത്തിൽ ജീവിക്കുമ്പോളോ,ശരീരം വിട്ട് ആത്മാവസ്ഥയിലോ എന്ന വ്യത്യാസം ഇല്ലാതെ മനുഷ്യനു ക്രിസ്തു രക്ഷകനും രക്ഷയിലേക്കുള്ള യാത്രയിൽ കൈ പിടിച്ച് നടത്തുന്നവനും ആണ്.
സിറിയൻ ഓർത്തഡോക്സ് സഭയുടെ ആരാധനയിൽ ഉപയോഗിക്കുന്ന ഒരു ഗീതത്തിൽ, ക്രിസ്തു ശക്തിയോടെ ഷിയോളിൽ (പാതാളം) പ്രവേശിക്കുന്നതായി ഇപ്രകാരം വിവരിച്ചിരിക്കുന്നു:
"നമ്മുടെ കർത്താവ് ഒരു വീരനെപ്പോലെ ഷിയോളിൽ ഇറങ്ങി നിന്നു;
അവൻ അതിൽ ഉറക്കെ വിളിച്ചു, അതിന്റെ അടിത്തറകൾ കുലുങ്ങി, മരണം വിറച്ചു.
അവൻ ആദാമിനെ പിടിച്ചുയർത്തി, അവനെ എഴുന്നേൽപ്പിച്ചു, അവനെ നയിച്ചു, അതിന്റെ പുറത്തേക്ക് കൊണ്ടുപോയി"
പിതാവിന്റെ ഭവനത്തിൽ നിന്ന് വഴിതെറ്റിപ്പോയ ആടുകളെ തോളിൽ വഹിച്ചുകൊണ്ട് അവൻ അതിന്റെ പുറത്തേക്ക് അവരെ കൊണ്ട്പോയി."
ഈ ഗീതം ക്രിസ്തുവിന്റെ പാതാളത്തിലേക്കുള്ള ഇറക്കത്തെ (അവരോഹണം) വിജയമായി മനസ്സിലാക്കുന്നുവെന്ന് കാണിക്കുന്നു.
ഈ ഗീതം കാണിക്കുന്നത്. പരാജിതനായിട്ടല്ല, മറിച്ച് വിജയിക്കുന്നവനായിട്ടാണ് അവൻ മരണ മണ്ഡലത്തിൽ പ്രവേശിക്കുന്നത്. അവൻ മനുഷ്യവംശത്തെ അവിടെ നിന്നും ഉയിർപ്പിക്കുകയും ജീവിതത്തിലേക്ക് നയിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. ഇത് 1 പത്രോസിന്റെ പഠിപ്പിക്കലിനോട് യോജിക്കുന്നു.
എല്ലാ സൃഷ്ടികളെയും ബാധിക്കുന്ന ഒരു വിജയമായി സിറിയക്കാരനായ എഫ്രേം ക്രിസ്തുവിന്റെ മരണത്തെ അവതരിപ്പിക്കുന്നു. മിശിഹായുടെ പാതാള പ്രവേശനം മൂലം മരണം പരാജയപ്പെടുന്നു, ജീവൻ പുനഃസ്ഥാപിക്കപ്പെടുന്നു. ആത്മാക്കളോടുള്ള അവന്റെ ജീവന്റെ സുവിശേഷവും മരണത്തിന്മേലുള്ള വിജയപ്രഖ്യാപനവും അവന്റെ രക്ഷാപ്രവർത്തനത്തിന്റെ ഭാഗമാണെന്ന ധാരണയെ ഇത് പിന്തുണയ്ക്കുന്നു. ഇത് നിദ്രപ്രാപിച്ച വിശ്വാസികളോടുള്ള സഭയുടെ ശുശ്റൂക്ഷാ പ്രതിബദ്ധതയെ അടിവരയിട്ട് ഉറപ്പിക്കുകയും, സഭയുടെ ശുശ്റൂക്ഷ മിശിഹായുടെ ശുശ്റൂക്ഷയുടെ വ്യാപനമകയാൽ അതിനു മരണം ഒരു പരിധി ആകുന്നില്ല എന്നും ഈ സത്യങ്ങൾ നമ്മെ പ്രബോധിപ്പിക്കുന്നു.
അതേ സമയം, ഈ ഭാഗങ്ങൾ കൂടുതൽ ശ്രദ്ധാപൂർവ്വം മനസ്സിലാക്കണം. എല്ലാ ആളുകളും മരണശേഷം രക്ഷിക്കപ്പെടുന്നു എന്ന് അവ പഠിപ്പിക്കുന്നില്ല. 1 പത്രോസിന്റെ സന്ദേശം വിശ്വാസികളെ പ്രോത്സാഹിപ്പിക്കുന്നതിനാണ്. ക്രിസ്തു യേശുവിൽ ഉള്ള വിശ്വാസം മൂലം കഷ്ടപ്പെടുകയും ശരീരത്തിൽ മരിക്കുകയും ചെയ്യുന്നവർ ആത്മാവിൽ ദൈവകൃപയാൽ മിശിഹായോട് കൂടി ജീവിക്കും. ക്രിസ്തുവിന്റെ പാതാള വിജയം
അവർക്ക് ഈ ഉറപ്പ് നൽകുന്നു. മരണലോകം ഇന്ന് ക്രിസ്തുവിന്റെ കീഴിൽ ആണ്. ആര് ജീവിക്കണം ആര് വിധിക്കപ്പെടണം എന്നുള്ളത് ക്രിസ്തു ആണ് നിച്ഛയിക്കുന്നത്. അവന്റെ കരുണ മൃതരായവർക്കു ആവിശ്യം ആണ്. അത് ചൊരിഞ്ഞു കൊടുക്കുവാൻ ദൃശ്യ സഭ മിശിഹായോട് പ്രാർത്ഥിക്കേണ്ടത് ഉണ്ട്. അവന്റെ പുതിയ നിയമത്തിന്റെ രക്തത്തിന്റെ അവർ പങ്കുകാർ ആകുവാൻ നിദ്രപ്രാപിച്ചവർക്ക് വേണ്ടി അവരെ ഓർത്തു ദൃശ്യ സഭ ഉടമ്പടി ബന്ധം കർതൃമേശയിൽ പുതുക്കുന്നു. കരുണ അവനിൽ നിന്നും ഉണ്ടാകുന്നു.
അതിനാൽ, നമ്മൾ ചർച്ച ചെയ്തതിൽ ഏറ്റവും നല്ല വ്യാഖ്യാനം ക്രിസ്തു യഥാർത്ഥത്തിൽ മരിച്ചവരുടെ മണ്ഡലത്തിലേക്ക് ഇറങ്ങിവന്നു, തന്റെ വിജയം പ്രഖ്യാപിച്ചു, രക്ഷയുടെ യാഥാർത്ഥ്യം വെളിപ്പെടുത്തി എന്നതാണ്. ഈ വ്യാഖ്യാനം ആണ് പരിശുദ്ധ സഭ അംഗീകരിച്ചിരിക്കുന്നത്. ഗ്രീക്ക് പാഠം, 1 പത്രോസിന്റെ സന്ദർഭം, പാട്രിസ്റ്റിക് പാരമ്പര്യം, സഭയുടെ സജീവ വിശ്വാസം എന്നിവ എല്ലാം ഈ വ്യാഖ്യാനത്തെ പിന്തുണയ്ക്കുന്നു.
*6. ഉപസംഹാരം*
1 പത്രോസ് 3:19 ഉം 4:6 ഉം ഭാഗങ്ങൾ തീർച്ചയായും വ്യാഖ്യാനിക്കാൻ ബുദ്ധിമുട്ടുള്ളവയാണ്, പക്ഷേ ശ്രദ്ധാപൂർവ്വമായ പഠനത്തിലൂടെ അവ കൂടുതൽ വ്യക്തമാകും. πνεύμασιν (ന്യുമസിൻ), ἐκήρυξεν (എകേറുക്സെൻ ),
νεκροῖς (നേക്രോയ്സ്) തുടങ്ങിയ ഗ്രീക്ക് പദങ്ങൾ പത്രോസ് ഉപയോഗിച്ചിരിക്കുന്നത് ക്രിസ്തു തന്റെ മരണശേഷം ഒരു യഥാർത്ഥ പ്രവൃത്തി ചെയ്തുവെന്ന് ഉറപ്പിച്ച് കാണിക്കുന്നതിനാണ. അതുകൊണ്ട് ഈ ഭാഗം പ്രൊട്ടസ്റ്റന്റ്കാർ പറയുന്നത് പോലെ ആലങ്കരിക ഭാഷയിൽ അല്ല. വ്യത്യസ്ത
വ്യാഖ്യാനങ്ങൾ വിവിധ അർത്ഥതലങ്ങൾ മനസ്സിലാക്കാൻ നമ്മെ സഹായിക്കുന്നു, എന്നാൽ ക്രിസ്തുവിന്റെ മരിച്ചവരിലേക്കുള്ള ഇറക്കത്തെക്കുറിച്ചുള്ള അവരോഹണ വീക്ഷണം സഭവത്തിന്റെ
ഏറ്റവും പൂർണ്ണമായ വിശദീകരണം നൽകുന്നു. ഇതാണ് പരിശുദ്ധ സുറിയാനി ഓർത്തോഡോക്സ് സഭ അംഗീകരിക്കുന്ന വീക്ഷണം.
ഈ അവരോഹണ വ്യാഖ്യാനം കാണിക്കുന്നത് ക്രിസ്തു നമ്മുടെ കഷ്ടപ്പാടും മരണവും ഉൾപ്പെടെ മനുഷ്യജീവിതം പൂർണ്ണമായും പങ്കിടുന്നു എന്നാണ്. ഇക്കാരണത്താൽ, മരണത്തിനെതിരായ അവന്റെ വിജയം യഥാർത്ഥവും പൂർണ്ണവുമാണ്. അവന്റെ പ്രവൃത്തി മരണത്താൽ പരിമിതപ്പെടുത്തിയിട്ടില്ല, മറിച്ച് അതിന്റെ അധികാരത്തിൻ കീഴിലുള്ളവരിലേക്ക് പോലും അത് വ്യാപിക്കുന്നു. അവന്റെ അധികാരം എത്താത്ത ഒരു സ്ഥലവുമില്ല എന്നാണ് ക്രിസ്തുവിന്റെ ഇറക്കം കാണിക്കുന്നത്. അവന്റെ അധികാരത്താൽ വിശുദ്ധ സഭ അതിന്റെ ശുശ്റൂക്ഷ നിദ്രപ്രാപിച്ച വിശ്വാസികൾക്കും പ്രദാനം ചെയ്യുന്നു. ഇത് കർത്താവിന്റെ ശുശ്റൂക്ഷയുടെ തുടർച്ചയും വ്യാപനവും ആകുന്നു.
ആയതിനാൽ സിറിയൻ ഓർത്തഡോക്സ് പാരമ്പര്യം ഈ സത്യത്തിന് സവിശേഷവും ശക്തവുമായ ഊന്നൽ നൽകുന്നു. ക്രിസ്തുവിന്റെ ഇറക്കത്തെ ചെറുതോ ദ്വിതീയമോ ആയ ഒരു ആശയമായിട്ടല്ല, മറിച്ച് രക്ഷയുടെ കേന്ദ്ര ഭാഗമായിട്ടാണ് സഭ കാണുന്നത്. സഭയുടെ ആരാധനാക്രമ ജീവിതത്തിൽ, പ്രത്യേകിച്ച് ക്രിസ്തുവിന്റെ മരണത്തിന്റെയും പുനരുത്ഥാനത്തിന്റെയും ഓർമ്മയിൽ, ഈ ഇറക്കം ഒരു വിജയമായിട്ടാണ് ആഘോഷിക്കുന്നത്. ക്രിസ്തു ബലഹീനതയിലല്ല, മറിച്ച് ശക്തിയിലാണ് ഷിയോളിൽ പ്രവേശിക്കുന്നത്, മനുഷ്യത്വത്തിന്റെ മേലുള്ള പാതാളത്തിന്റെ പിടി അവൻ തകർക്കുന്നു.
ഈ ഊന്നൽ ക്രിസ്തുവിനെക്കുറിച്ചുള്ള അവന്റെ "ഒരുമത്വ സ്വഭാവവുമായി" അടുത്ത് ബന്ധപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.ക്രിസ്തു യഥാർത്ഥത്തിൽ മനുഷ്യനായിത്തീർന്നു മനുഷ്യപ്രകൃതിയിൽ പൂർണ്ണമായി പങ്കുചേർന്നതിനാൽ, അവൻ യഥാർത്ഥത്തിൽ മരണത്തിലേക്കും പ്രവേശിച്ചു. മോർ സേവറിയോസ് ബാവ വിശദീകരിക്കുന്നതുപോലെ, ക്രിസ്തുവിന്റെ മനുഷ്യത്വവുമായുള്ള ഐക്യത്തിൽ മനുഷ്യന്റെ കഷ്ടപ്പാടിലും മരണത്തിന്റെ അവസ്ഥയിലും ഉള്ള യഥാർത്ഥ പങ്കാളിത്തം ഉൾപ്പെടുന്നു.ഇക്കാരണത്താൽ, അവന്റെ വിജയം മനുഷ്യരാശിക്ക് യഥാർത്ഥവും ഫലപ്രദവുമാണ്.
സിറിയൻ പിതാക്കന്മാർ, പ്രത്യേകിച്ച് എഫ്രേം, ഈ സത്യം വ്യക്തമായ രീതിയിൽ അവതരിപ്പിക്കുന്നു. ക്രിസ്തുവിന്റെ മരണം ഒരു പരാജയമല്ല, മറിച്ച് മരണത്തെത്തന്നെ പരാജയപ്പെടുത്തുന്ന വിജയമാണ്. ക്രിസ്തു ഷിയോളിൽ പ്രവേശിക്കുന്നതും ആദാമിനെ ഉയിർപ്പിക്കുന്നതും മനുഷ്യരാശിയെ ജീവിതത്തിലേക്ക് തിരികെ നയിക്കുന്നതുമായി വിവരിച്ചുകൊണ്ട്ള്ള സഭയുടെ അനേകം ഗീതങ്ങൾ ഈ വിശ്വാസത്തെ പ്രതിഫലിപ്പിക്കുന്നു. രക്ഷ ഭാവിയിലെ ഒരു പ്രത്യാശ മാത്രമല്ല, മരണത്തിന്മേലുള്ള ക്രിസ്തുവിന്റെ വിജയത്തിൽ അധിഷ്ഠിതമായ ഒരു വർത്തമാനകാല യാഥാർത്ഥ്യമാണെന്ന് ഇത് കാണിക്കുന്നു.
*അതേസമയം, എല്ലാ ആളുകൾക്കും മരണശേഷം ഒരു രണ്ടാം അവസരം ഈ ഉള്ളത് ആയിട്ടു ഭാഗങ്ങൾ പഠിപ്പിക്കുന്നില്ല.* ക്രിസ്തുവിനെ പ്രതി ഈ ലോകജീവിതത്തിൽ കഷ്ടപ്പെടുന്ന വിശ്വാസികൾക്ക് പ്രത്യാശ നൽകുക എന്നതാണ് ഈ വാക്യത്തിന്റെ ഉദ്ദേശ്യം.
ജഡത്തിൽ വിധിക്കപ്പെടുന്നവർ ആത്മാവിൽ ദൈവാനുസരണം ജീവിക്കും. ക്രിസ്തുവിന്റെ വിജയം മരണം
അവസാനമല്ലെന്ന് അവർക്ക് ഉറപ്പുനൽകുന്നു. വിശ്വാസത്തിൽ ജീവിച്ചവർക്ക് മാത്രം മരണശേഷവും കരുണയ്ക്കു അർഹത ലഭിക്കുന്നു. അവർക്കു വേണ്ടിയുള്ള വിശുദ്ധ സഭയുടെ ഓർമ്മ ക്രിസ്തുവിൽ അംഗീകരിക്കപ്പെടുന്നു, അവനിൽ നിന്നും കരുണ പുറപ്പെടുന്നു.
അതിനാൽ, 1 പത്രോസ് 3:19 ഉം 4:6 ഉം ക്രിസ്തുവിന്റെ രക്ഷാപ്രവർത്തനത്തെക്കുറിച്ചുള്ള ആഴത്തിലുള്ള ഒരു സത്യം വെളിപ്പെടുത്തുന്നു. അദ്ദേഹം മരിക്കുകയും ഉയിർത്തെഴുന്നേൽക്കുകയും മാത്രമല്ല, മരിച്ചവരുടെ മണ്ഡലത്തിൽ പ്രവേശിക്കുകയും തന്റെ വിജയം പ്രഖ്യാപിക്കുകയും ചെയ്തു. സിറിയൻ ഓർത്തഡോക്സ് പാരമ്പര്യം ഈ സത്യത്തിന് പ്രത്യേക പ്രാധാന്യം നൽകുന്നു, ക്രിസ്തുവിന്റെ രക്ഷ പൂർണ്ണമാണെന്നും മനുഷ്യ അസ്തിത്വത്തിന്റെ എല്ലാ തലങ്ങളിലും എത്തിച്ചേരുന്നുവെന്നും കാണിക്കുന്നു. ഈ സന്ദേശം ഇന്നും ശരീരത്തിലോ ശരീരംകൂടാതെയോ ജീവിക്കുന്ന എല്ലാം വിശ്വാസികൾക്കും പ്രത്യാശയും ശക്തിയും ഊർജ്ജവും നൽകുന്നു.
✝️ശുഭം
അഭിപ്രായങ്ങള്
ഒരു അഭിപ്രായം പോസ്റ്റ് ചെയ്യൂ