അത്തനാസിയസിന്റെ ജഡധാരണ സിദ്ധാന്തം: അലക്സാണ്ട്രിയയിലെ കൂറിലോസ്സിന്റെ മിയാഫിസൈറ്റ് ദൈവശാസ്ത്രത്തിന്റെ ദർശനത്തിൽ വായിക്കുമ്പോൾ

 

*അത്തനാസിയസിന്റെ ജഡധാരണ സിദ്ധാന്തം: അലക്സാണ്ട്രിയയിലെ കൂറിലോസ്സിന്റെ മിയാഫിസൈറ്റ് ദൈവശാസ്ത്രത്തിന്റെ ദർശനത്തിൽ വായിക്കുമ്പോൾ*

(ബാർ-യുഹാനോൻ റമ്പാൻ, പിറമാടം ദയറ)

അത്തനാസിയസിന്റെ 'ജഡധാരണത്തെക്കുറിച്ച് ' എന്നുള്ള പുസ്തകം വചനമാം ദൈവത്തിന്റെ  മനുഷ്യത്വത്തെക്കുറിച്ചുള്ള ആഴത്തിലുള്ള ഏകീകൃത ദർശനം അവതരിപ്പിക്കുന്നു - ഇത് പിന്നീട് അലക്സാണ്ട്രിയയിലെ കൂറിലോസിന്റെ പക്വമായ മിയാഫിസൈറ്റ് ദൈവശാസ്ത്രത്തിന് അടിസ്ഥാനമായിത്തീരുന്ന ഒരു ദൈവശാസ്ത്ര ദർശനം ആയി തീർന്നു. ദൈവത്തിന്റെ നിത്യവചനം മനുഷ്യശരീരത്തെ സ്വന്തം ദിവ്യ ഹൈപ്പോസ്റ്റാസിസിന്റെ (ക്നൂമാ) ഐക്യത്തിലേക്ക് സ്വീകരിച്ചുവെന്ന ബോധ്യമാണ് അത്തനാസിയസിന്റെ ചിന്തയുടെ കേന്ദ്രബിന്ദു. ദൈവവുമായുള്ള ഐക്യത്തിലൂടെ മനുഷ്യത്വം പുനഃസ്ഥാപിക്കപ്പെടാനും ദിവ്യീകരിക്കപ്പെടാനും വേണ്ടി ലോഗോസ് യഥാർത്ഥമായും "മനുഷ്യനായി, വെറുതെ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടില്ല" എന്ന് അദ്ദേഹം വാദിക്കുന്നു. അത്തനാസിയസിനെ സംബന്ധിച്ചിടത്തോളം, ജഡധാരണം ഒരു താൽക്കാലിക ഉൾവസിക്കുന്നതോ ബാഹ്യ സംയോജനമോ അല്ല, മറിച്ച് വചനമായ ദൈവത്തിന്റെ മനുഷ്യപ്രകൃതിയുമായുള്ള യഥാർത്ഥവും സാരവത്തുമായ ഐക്യമാണ്.

കൂറിലോസ്സിന്റെ മിയാഫിസൈറ്റ് ദൈവശാസ്ത്രത്തിന്റെ ദർശനത്തിലൂടെ വായിക്കുമ്പോൾ, അത്തനാസിയസിന്റെ പഠിപ്പിക്കൽ വ്യക്തമായ ആശയപരമായ തുടർച്ച വെളിപ്പെടുത്തുന്നു. ക്രിസ്തു "ജഡം ധരിച്ച വചനമാം ദൈവത്തിന്റെ ഒരു സ്വഭാവം" എന്ന് കൂറിലോസ് ആവർത്തിച്ച് സ്ഥിരീകരിച്ചു (mia physis tou Theou Logou sesarkōmenē), ഇത് അത്തനേഷ്യസിന്റെ രക്ഷശാസ്ത്രത്തിൽ ഇതിനകം ഉൾച്ചേർത്ത വേദദർശനത്തിൽ നിന്ന് ഉരുത്തിരിഞ്ഞ ഒരു സൂത്രവാക്യം ആയിരുന്നു. രക്ഷ വചനത്തിന്റെ ഏക ഹൈപ്പോസ്റ്റാസിസിലെ ദൈവത്വത്തിന്റെയും മനുഷ്യത്വത്തിന്റെയും ഓൺടോളജിക്കൽ ഐക്യത്തെ ആശ്രയിച്ചിരിക്കുന്നു എന്ന ബോധ്യം രണ്ട് പിതാക്കന്മാരും പങ്കിടുന്നു. ഈ ഐക്യം ഒരു ധാർമ്മിക ഐക്യമോ, ഒരു പ്രോസോപിക് (ബാഹ്യ ക്നൂമാ) സംയോജനമോ, രണ്ട് കർതൃത്തങ്ങൾ (subject) തമ്മിലുള്ള ബന്ധമോ അല്ല. മറിച്ച്, ലോഗോസ് ഹൈപ്പോസ്റ്റാസിസിലെ ദൈവികവും മനുഷ്യവുമായ സ്വഭാവങ്ങളുടെ ഐക്യമാണ്, അതായത് ദൈവികവും മാനുഷികവുമായ പ്രവർത്തനങ്ങൾ ചെയ്യുന്ന ഒരു ജഡധാരണ കർതൃത്വമുണ്ട് (incarnated subject) ഉണ്ട്.

വചനം "നമ്മുടെ വംശത്തിന്റെ ഒരു ശരീരം" സ്വീകരിച്ചു, അങ്ങനെ അവൻ സ്വന്തം അക്ഷയതയിലേക്ക് അതിനെ ഏകീകരിച്ച് അതിനെ നന്നാക്കുമെന്ന് അത്തനേഷ്യസ് പഠിപ്പിക്കുന്നു. ഇതാണ് അദ്ദേഹത്തിന്റെ രക്ഷശാസ്ത്രത്തിന്റെ കാതൽ: വചനത്തിന്റെയും ജഡത്തിന്റെയും ഐക്യം മനുഷ്യപ്രകൃതിയുടെ നിത്യമായ സൗഖ്യം നേടുന്ന വിമോചനമാണ്. ക്രിസ്തുവിന്റെ മനുഷ്യത്വത്തിന് സ്വന്തമായി ഒരു സ്വതന്ത്ര ഹൈപ്പോസ്റ്റാസിസ് (ക്നൂമാ) ഇല്ലെന്നും മറിച്ച് വചനത്തിന്റെ ക്നൂമായിൽ നിലനിൽക്കുന്നുവെന്നും വാദിച്ചുകൊണ്ട് കൂറിലോസ് കൃത്യമായി ഈ അത്തനാസിയൻ മാതൃക സ്വീകരിക്കുന്നു.  രണ്ടിനും, ക്രിസ്തുവിന്റെ മനുഷ്യത്വം യഥാർത്ഥവും പൂർണ്ണവും നമ്മോടൊപ്പം പൂർണ്ണമായും സാരാംശമുള്ളതുമാണ്, എന്നിരുന്നാലും അത് ലോഗോസിനു ഒപ്പം നിൽക്കുന്ന ഒരു രണ്ടാമത്തെ ഒരു കർതൃത്തമല്ല. മനുഷ്യത്വം ദൈവിക വചനത്തിൽ സ്വഹസ്തിതമായി (enhypostatically) നിലനിൽക്കുന്നു, ഒരു മനുഷ്യക്നൂമാ ആയിട്ടോ ഒരു പ്രത്യേക ബാഹ്യക്നൂമാ ആയിട്ടോ അല്ല. 

ക്രിസ്തുവിനുള്ളിലെ ഏതെങ്കിലും വിഭജനത്തെ അവർ പൊതുവായി നിരസിക്കുന്നതിലും ഈ അത്തനാസിയൻ-കൂറിലോസ് ഐക്യം പ്രകടമാണ്. ദൈവികവും മനുഷ്യപരവുമായ പ്രവർത്തനങ്ങൾ പ്രത്യേക കർതൃത്തങ്ങൾക്ക് കാരണമായിട്ടുണ്ടെന്ന് അത്തനാസിയസ് നിഷേധിക്കുന്നു, പകരം ലോകത്തെ സൃഷ്ടിച്ച അതേ വചനം "ജഡപ്രകാരം" വിശക്കുകയും കഷ്ടപ്പെടുകയും മരിക്കുകയും ചെയ്തുവെന്ന് ഉറപ്പിക്കുന്നു. കൂറിലോസ് പിന്നീട് ഇതിനെ അടിസ്ഥാനമാക്കി ഒരു സംയോജിതവും എന്നാൽ ആശയക്കുഴപ്പമില്ലാത്തതുമായ ഐക്യം കെട്ടിപ്പടുക്കുന്നു, അവിടെ സ്വഭാവങ്ങളുടെ സവിശേഷതകൾ നിലനിൽക്കുന്നു, എന്നാൽ പ്രവർത്തന കർതൃത്തം ഒന്നാണ് - വചനം തന്നെ.  മിയാഫിസൈറ്റ് ക്രിസ്റ്റോളജിയുടെ സിദ്ധാന്തപരമായ കാതൽ ഇതാണ്: ജഡം ധരിച്ച വചനത്തിന്റെ ഒരു സംയോജിത സ്വഭാവം, വേർതിരിവ്, വിഭജനം, ആശയക്കുഴപ്പം അല്ലെങ്കിൽ മാറ്റം ഇല്ലാതെ ഒരുമിക്കപ്പെടുന്നു.

അങ്ങനെ, സിറിലിയൻ മിയാഫിസിറ്റിസത്തിലൂടെ (ഒരുമത്വ സ്വഭാവം) അത്തനാസിയസിനെ വായിക്കുമ്പോൾ, തുടർച്ച ശ്രദ്ധേയമാകുന്നു. അത്തനാസിയസ് അത്യാവശ്യമായ മെറ്റാഫിസിക്കൽ വ്യാകരണം നൽകുന്നു: വചനത്തിന്റെ ഹൈപ്പോസ്റ്റാസിസിലെ യൂണിയൻ, ഓൺടോളജിക്കൽ സമ്പർക്കത്തിലൂടെ മാനവികതയുടെ സൗഖ്യം, പ്രവർത്തനത്തിന്റെ ഐക്യം, ക്രിസ്തുവിലെ ഇരട്ട  കർതൃത്തങ്ങളുടെ നിരാകരണം. സിറിൽ ഈ വ്യാകരണത്തെ പക്വമായ ഒരു ക്രിസ്റ്റോളജിക്കൽ സിന്തസിസിലേക്ക് - മിയ ഫിസിസ് - (ഒരുമത്വ സ്വഭാവം) ചിട്ടപ്പെടുത്തുന്നു, അത് അത്തനാസിയസിന്റെ സോട്ടീരിയോളജിക്കും ഓൺടോളജിക്കും വിശ്വസ്തമാണ്. നൂതനത്വങ്ങളല്ല, മറിച്ച് കൂറിലോസ്സിന്റെ ദർശനങ്ങൾ അത്തനാസിയസിന്റെ ജഡധാരണ സിദ്ധാന്തത്തിന്റെ സ്വാഭാവിക പൂവിടലായി ഉയർന്നുവരുന്നു.

ഉപസംഹാരമായി, അത്തനാസിയസും കൂറിലോസ്സും ഒരേ ദൈവശാസ്ത്ര പ്രവാഹത്തിൽ നിലകൊള്ളുന്നു. മിയാഫിസൈറ്റ് ക്രിസ്റ്റോളജിയെ ദൈവശാസ്ത്രപരമായി അനിവാര്യമാക്കുന്ന സോട്ടീരിയോളജിക്കൽ, ഓൺടോളജിക്കൽ അടിസ്ഥാനങ്ങൾ അത്തനാസിയസ് സ്ഥാപിക്കുന്നു. കൂറിലോസ് , അത്താനാസിയസിനെ അടിസ്ഥാനമാക്കി, ആ നിത്യവചനത്തിന്റെ ജഡധാരണത്തെ ഒരൊറ്റ സംയോജിത സ്വഭാവമായി വിശദീകരിക്കുന്നു - ഒരു ജഡധാരണ ക്നൂമാ, ഒരു കർതൃത്തം, ഏക ദൈവമായ യേശുക്രിസ്തു. ഈ രീതിയിൽ, കൂറിലോസ്സിന്റെ മിയാഫിസൈറ്റ് ദൈവശാസ്ത്രത്തെ ഏറ്റവും നന്നായി മനസ്സിലാക്കുന്നത് അദ്ദേഹത്തിന്റെ മുൻകാല പാട്രിസ്റ്റിക് പാരമ്പര്യത്തിൽ നിന്നുള്ള വ്യതിചലനമായല്ല, മറിച്ച് അതിന്റെ പക്വമായ അത്തനാസിയൻ ആവിഷ്കാരമായിട്ടാണ്.