(ബാർ യൂഹാനോൻ റമ്പാൻ, പിറമാടം ദയറാ)
"നീയോ ദൈവത്തിന്റെ മനുഷ്യാ, ഇവയില് നിന്നും വിട്ടോടി പുണ്യം, നീതി, വിശ്വാസം, സ്നേഹം, സഹനശക്തി, താഴ്മ എന്നിവയുടെ പിന്നാലെ പാഞ്ഞെത്തുക. വിശ്വാസത്തിന്റെ നല്ല യുദ്ധം ചെയ്യുക. നിത്യജീവനെ പിടിച്ചുകൊള്ളുക. അതിനായിട്ടല്ലോ, നീ വിളിക്കപ്പെട്ടത്. അനേക സാക്ഷികളുടെ മുമ്പില് വച്ച് ഉത്തമ സമ്മതം നീ നല്കുകയും ചെയ്തിട്ടുണ്ടല്ലോ. സകലത്തെയും ജീവിപ്പിക്കുന്ന ദൈവത്തെയും പൊന്തിയോസ് പീലാത്തോസിന്റെ മുമ്പില് നല്ല സാക്ഷ്യം നല്കിയ യേശു മ്ശീഹായെയും സാക്ഷിയാക്കിക്കൊണ്ടും ഞാന് പറയുന്നു: നമ്മുടെ കര്ത്താവേശു മ്ശിഹായുടെ പ്രത്യക്ഷത വരെയും, നീ ഈ കല്പന കളങ്കം കൂടാതെ കാത്തുകൊള്ളണം. താന് മാത്രം സ്തുത്യനും, ബലവാനും, രാജാക്കന്മാരുടെ രാജാവും, കര്ത്താക്കന്മാര്ക്ക് കര്ത്താവും ആയിരിക്കുന്നവനും
താന് മാത്രം അക്ഷയനും, ആര്ക്കും തന്നോടടുക്കാന് സാദ്ധ്യമല്ലാത്ത പ്രകാശത്തില് വാസം ചെയ്യുന്നവനും, മനുഷ്യരിലാരും തന്നെ കണ്ടിട്ടില്ലാത്തവനും, തന്നെക്കാണാന് സാദ്ധ്യമല്ലാത്തവനുമായ ദൈവം തക്കകാലത്ത് അവനെ (മ്ശീഹായെ) കാണിപ്പാനിരിക്കുന്നു. ആ ദൈവത്തിന് എന്നെന്നേക്കും ബഹുമാനവും അധികാരവും ഉണ്ടായിരിക്കട്ടെ ആമീന്."
( 1 തിമൊഥെയൊസ് 6:11 - 16)
ദൈവവിശ്വാസത്തിൽ പക്വതയുള്ള ഒരാൾ എന്ന നിലയിൽ, ഒരു പുരുഷന്റെയോ അല്ലെങ്കിൽ ഒരു സ്ത്രീയുടെയോ സവിശേഷതകൾ എന്തൊക്കെയാണ് ?
ഇങ്ങനെ ഒരു ചിന്ത നമുക്ക് തോന്നിയിട്ടുണ്ടാകുമോ മുൻപ് എപ്പോൾ എങ്കിലും? ഇല്ലങ്കിൽ ഇപ്പോൾ ഇക്കാര്യം ഒന്നു ചിന്തിയ്ക്കാൻ ആയി മുകളിൽ ഉള്ള വേദഭാഗം നമുക്ക് ധ്യാനിക്കാം.
ഈ വാക്യത്തിൽ, വേദവിപരീതികളായ ഉപദേശകരും തിമൊഥെയൊസും തമ്മിലുള്ള വ്യത്യാസം പൗലോസ് ശ്ശ്ളീഹാ വ്യക്തമാക്കുന്നു. അദ്ദേഹം പറയുന്നു, “ നീയോ ദൈവത്തിന്റെ മനുഷ്യാ, ഇവയിൽ നിന്നും വിട്ടോടി കൊള്ളുക."ദൈവത്തിന്റെ മനുഷ്യൻ അഥവാ ദൈവപുരുഷൻ എന്ന് ശ്ശ്ളീഹാ തന്റെ ശിക്ഷ്യൻ തിമൊഥെയൊസിനെ വിളിക്കുന്നത് ഒരു വലിയ പദവിയായി വേണം കാണുവാൻ. പുതിയ നിയമത്തിൽ ഇവിടെയും, 2 തിമൊഥെയൊസ് 3:17 ലും മാത്രമേ ഇത് ഉപയോഗിക്കുന്നുള്ളു. പഴയനിയമത്തിൽ ഈ പ്രത്യേക പദവി ലഭിച്ചവർ ആയ മോശെ (ആവ. 33: 1), ശമൂവേൽ (1 ശമൂ. 9: 6), ഏലിയാവ് (1രാജാക്കന്മാർ 17:18), ദാവീദ് (നെഹെ. 12:24) തുടങ്ങിയവരുടെ ഒരു കൂട്ടുകെട്ടിലേക്കാണ് തിമൊഥെയൊസ് ഈ ശീർഷകം മൂലം പ്രവേശിക്കുന്നത്. പൂർണ്ണമായും ദൈവത്തിന്റെ കൈവശമുള്ളവനും അവനുവേണ്ടി സംസാരിച്ചവരുമായ ഒരാളെ ആണ് ദൈവപുരുഷൻ എന്ന് പരാമർശിക്കുന്നത്. വ്യാജ ഉപദേഷ്ടാക്കൾ ഈ ലോകത്തിലെ മനുഷ്യരായിരുന്നിടത്ത്, തിമൊഥെയൊസ് ദൈവത്തിന്റെ പുരുഷനായിരുന്നു. ദുഃഖകരമെന്നു പറയട്ടെ, ദൈവമനുഷ്യർ വളരെ കുറച്ചുമാത്രമേ സഭയിലുള്ളൂ, അവർ യഥാർഥത്തിൽ ദൈവാത്മാവ് നിറഞ്ഞവരും ദൈവത്തെ തിരിച്ചറിഞ്ഞവരും ദൈവത്തിനുവേണ്ടി സംസാരിക്കുന്നവരുമാണ്.
പൊതുവേ, ദൈവത്തെക്കാൾ ലോകത്തെ പ്രതിഫലിപ്പിക്കുന്ന പക്വതയില്ലാത്തവരാണ് പലപ്പോഴും സഭയിൽ നിറഞ്ഞിരിക്കുന്നത്. ഉദാഹരണത്തിന്, പൗലോസ് കൊരിന്ത്യർക്ക് എഴുതിയപ്പോൾ അവരെ ക്രിസ്തുവിലുള്ള ശിശുക്കൾ എന്നും 1 കൊരിന്ത്യർ 3: 1-3-ൽ ജഡികന്മാർ എന്നും വിളിച്ചു. അവന് പറഞ്ഞു,
"എന്റെ സഹോദരന്മാരെ, ജഡികരോട് എന്ന പോലെയും മ്ശീഹായില് ശിശുക്കളോട് എന്നപോലെയുമല്ലാതെ ആത്മികരോട് എന്നപോലെ നിങ്ങളോടു സംസാരിപ്പാന് എനിക്ക് സാധിച്ചില്ല. ഞാന് നിങ്ങള്ക്ക് ഭക്ഷണമല്ല, പാല് അത്രെ നല്കിയത്. എന്തെന്നാല് (ഭക്ഷണമായി) കഴിപ്പാന് നിങ്ങള്ക്ക് കഴിവില്ലായിരുന്നു. ഇപ്പോഴും പ്രാപ്തരായിട്ടില്ല എന്തെന്നാല് ഇപ്പോഴും നിങ്ങള് ജഡികരല്ലോ. നിങ്ങളില് അസൂയയും, തര്ക്കവും, ഭിന്നതകളും ഉള്ളിടത്തോളം കാലം നിങ്ങള് ജഡികന്മാര് തന്നെയല്ലയോ? ജഡപ്രകാരമല്ലേ നിങ്ങള് പ്രവര്ത്തിക്കുന്നതും?"
മൂന്ന് വാക്യങ്ങളിലായി മൂന്നു പ്രാവശ്യം ശ്ശ്ളീഹാ അവരെ ജഡികന്മാർ എന്നു വിളിക്കുന്നു. ദൈവവചനത്തിലെ കാതലായ 'ഭക്ഷണം' ഭക്ഷിക്കുന്നതിനുപകരം, അവർക്ക് ലഘുവായ 'പാൽ' മാത്രമേ കൈകാര്യം ചെയ്യാൻ കഴിയൂ. സമാധാനം ഉണ്ടാക്കുന്നതിനുപകരം, അവർ അസൂയയോടെയും വഴക്കിലൂടെയും അറിയപ്പെട്ടിരുന്നു. ദൈവഭക്തിയാൽ തിരിച്ചറിയപ്പെടുന്നതിനു പകരം, അവരെ ലൗകികതയാൽ തിരിച്ചറിഞ്ഞു. നിർഭാഗ്യവശാൽ, ഇത് സഭയുടെ ഭൂരിഭാഗത്തെയും സൂചിപ്പിക്കുന്നു.
സഹോദരങ്ങളേ ! ദൈവവിശ്വാസത്താലുള്ള ആത്മീയ പക്വതയുടെ സവിശേഷതകൾ നമുക്ക് എങ്ങനെ വികസിപ്പിക്കാം?
1 തിമൊഥെയൊസ് 6: 11-16-ൽ, ദൈവപുരുഷനായ തിമൊഥെയൊസിന് പൗലോസ് നാലു കല്പനകളും കൽപ്പനകൾ നിറവേറ്റാനുള്ള പ്രേരണയും നൽകുന്നു. ഇവയിൽ നിന്ന്, ദൈവപുരുഷന്റെ അഞ്ച് സവിശേഷതകൾ നമുക്ക് ലഭിക്കും. ഇവ പഠിക്കുമ്പോൾ, നമ്മൾ സ്വീകരിക്കുന്ന വെല്ലുവിളി എന്നത് ഈ ലോകത്തിന്റെ സ്വഭാവമുള്ള ആളുകളേക്കാൾ, ദൈവവുമായുള്ള ബന്ധം തിരിച്ചറിഞ്ഞവരായി ദൈവത്തിന്റെ പുരുഷൻമാരും സ്ത്രീകളുമായി തീരുകയെന്നുള്ളതാണ്. ഈ സത്യങ്ങൾ എല്ലാ ലിംഗക്കാർക്കും, ബാധകമാണെങ്കിലും, ഈ പഠനത്തിലുടനീളം, ഇപ്പോൾ മുതൽ ഞാൻ സൗകര്യാർഥത്തിൽ ദൈവപുരുഷൻ എന്നുള്ള പുല്ലിംഗ രീതി ഉപയോഗിക്കും.
1 തിമൊഥെയൊസ് 6: 11-16 ൽ നിന്നും ഒരു ദൈവപുരുഷന്റെ സ്വഭാവ സവിശേഷതകൾ മനസ്സിലാക്കാൻ നിങ്ങൾക്ക് കഴിയുമോ? കൂടുതലായി ഈ ഭാഗം നമുക്ക് ധ്യാനിക്കാം.
A) ദൈവത്തിന്റെ മനുഷ്യൻ പാപത്തിൽ നിന്നും ഓടി ഒളിക്കുന്നു
" നീയോ ദൈവത്തിന്റെ മനുഷ്യാ, ഇവയില് നിന്നും വിട്ടോടി പുണ്യം, നീതി, വിശ്വാസം, സ്നേഹം, സഹനശക്തി, താഴ്മ എന്നിവയുടെ പിന്നാലെ പാഞ്ഞെത്തുക." (1 തിമൊഥെയൊസ് 6:11)
'വിട്ടോടുക' എന്ന പ്രയോഗം ഇവിടെ മനസ്സിലാക്കേണ്ടത് ദൈവപുരുഷന്മാർക്കു അഹിതമായ എല്ലാത്തിൽ നിന്നും 'ഓടിപോകുക' 'ഓടി ഒളിക്കുക' എന്നുള്ള അർഥത്തിലാണ്. പിശാചിന്റെ ആക്രമണത്തിനെതിരെ ഉറച്ചുനിൽക്കുക (എഫെ 6:11) അവനെ എതിർക്കുക (യാക്കോബ് 4: 7) എന്നിങ്ങനെ കാണുന്നതുപോലെ തിമോത്തിയോസിനോട്
“ഉറച്ചുനിൽക്കുക” അല്ലെങ്കിൽ “യുദ്ധം ചെയ്യുക” എന്ന് എന്തുകൊണ്ട് പൗലോസ് പറയുന്നില്ല എന്ന് ഒരു പക്ഷെ നാം ചിന്തിച്ചേക്കാം. എന്നാൽ ശ്ശ്ളീഹാ ഇവിടെ അങ്ങനെ പറയുന്നില്ല. പാപത്തിൽ നിന്ന് ഓടിപ്പോകേണ്ടതിന്റെ ആവശ്യകത തിരുവെഴുത്തുകളിലുടനീളം പഠിപ്പിക്കപ്പെടുന്നു: ലൈംഗിക അധാർമികതയിൽ നിന്ന് ഓടിപ്പോകാൻ വിശ്വാസികളെ വിളിക്കുന്നു (1 കോറി 6:18), വിഗ്രഹാരാധന (1 കോറി 10:14), യുവ മോഹങ്ങൾ (2 തിമോ 2:22). പോത്തിഫറിന്റെ ഭാര്യയിൽ നിന്ന് ഓടിപ്പോയ യോസേഫിനെപ്പോലെ പാപം വരുമ്പോൾ ദൈവപുരുഷൻ ഓടണം. കാരണം, അവനെ കുടുക്കാനും ആധിപത്യം സ്ഥാപിക്കാനും നശിപ്പിക്കാനും അതിന് കഴിവുണ്ട്.
പാപത്തിന്റെ തടവറയിൽനിന്നും ഒളിച്ചോടിയ ആളാണ് ദൈവപുരുഷൻ. അവൻ തടവറയിലേക്ക് മടങ്ങാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നില്ല; അതിന്റെ അപകടങ്ങൾ അവനറിയാം. അതിനാൽ, അവൻ ഓടിപ്പോകുന്നു. “വിട്ടോടി” എന്ന വാക്ക് വർത്തമാന കാലഘട്ടത്തിലാണ് അതായത് ദൈവപുരുഷൻ നിരന്തരം പാപത്തിൽ നിന്ന് ഓടിപ്പോകണം. എന്തുകൊണ്ടാണ് ദൈവപുരുഷൻ ചിലതരം സിനിമകൾ കാണാത്തതെന്നും, ചില കൂട്ടുകെട്ടിൽ ചേരാത്തതെന്നും, ചിലതരം ചടങ്ങുകളിൽ പോകാത്തതെന്നും ചിലർക്ക് മനസ്സിലാകില്ല. എന്തുകൊണ്ട്? കാരണം, അവൻ ഒളിച്ചോടിയവനാണ്, അവനെ കുടുക്കാനും പരാജയപ്പെടുത്തുവാനും പാപത്തിന് കഴിവുണ്ടെന്ന് അവനറിയാം. അവന്റെ ദുർബലതയെക്കുറിച്ചുള്ള അവന്റെ അംഗീകാരമാണ് അവനെ ശക്തനാക്കുന്നത്. സദൃശവാക്യങ്ങൾ ഇങ്ങനെ പറയുന്നു, "ദുഷ്ടന് അടിയേറ്റ് ശക്തിയായി ശിക്ഷിക്കപ്പെടുന്നത് ബുദ്ധിമാന് കാണുന്നു; ഭോഷനോ മുന്നോട്ടു പോയി കുറവുള്ളവനായിത്തീരുന്നു." (22:3). "വക്രബുദ്ധികളുടെ മാര്ഗ്ഗം മുള്ളും കെണികളും നിറഞ്ഞതത്രെ. സ്വയം സൂക്ഷിക്കുന്നവന് അവയില് നിന്നും ഒഴിഞ്ഞുമാറും."(22:5)
ക്രിസ്തീയമല്ലാത്ത ഭാഷ, ഭക്തികെട്ട വിനോദം, വിദ്വേഷം, ലൈംഗിക അധാർമികത മുതലായവയിൽ നിന്ന് ഓടിപ്പോകുന്നതിലൂടെ ദൈവപുരുഷന്മാരും ദൈവിക സ്ത്രീകളും അറിയപ്പെടുന്നു. ഞാൻ ദൈവത്തിൻറെ ഒരു വ്യക്തിയാണോ? പാപത്തിൽ നിന്നും ഒളിച്ചോടിയ ആളാണോ? ഇല്ലങ്കിൽ ഞാൻ ഇനിയും എന്താണ് ഓടിപ്പോകുവാൻ മടിക്കുന്നത്? ഓടി പോകുവാൻ മടിക്കുന്ന വിധത്തിൽ എനിക്ക് പ്രത്യേകിച്ച് എന്തെങ്കിലും
ദുർബലമായ വിട്ടുവീഴ്ചകൾ ഉണ്ടോ? ധ്യാനിച്ചു നോക്കാം.
B) ദൈവത്തിന്റെ മനുഷ്യൻ ദൈവിക സ്വഭാവം പിന്തുടരുന്നു.
"നീയോ ദൈവത്തിന്റെ മനുഷ്യാ, ഇവയില് നിന്നും വിട്ടോടി പുണ്യം, നീതി, വിശ്വാസം, സ്നേഹം, സഹനശക്തി, താഴ്മ എന്നിവയുടെ പിന്നാലെ പാഞ്ഞെത്തുക."
(1 തിമൊഥെയൊസ് 6:11)
ദൈവപുരുഷൻ അറിയപ്പെടുന്നത് പാപത്തിൽ നിന്നും ഓടിപ്പോകുന്നതിലൂടെ മാത്രമല്ല, മറിച്ച്, അവൻ പിന്തുടരുന്ന ദൈവിക സ്വഭാവങ്ങളിൽക്കൂടെയും ആണ്. ദൈവപുരുഷൻ പിന്തുടരുന്ന ആറ് ദൈവിക സ്വഭാവവിശേഷങ്ങൾ; പുണ്യം, നീതി, വിശ്വാസം, സ്നേഹം, സഹനശക്തി, താഴ്മ എന്നിവ പൗലോസ് അപോസ്തോലൻ പട്ടികപ്പെടുത്തുന്നു. “പാഞ്ഞെത്തുക” എന്ന വാക്ക് ചിലപ്പോൾ “പിന്തുടരുക” എന്ന് അർത്ഥം വരുന്നുണ്ട്. ഇത് എന്തെങ്കിലും പിന്തുടരാനുള്ള ഉത്സാഹത്തെയും, ഇച്ഛയെയും സൂചിപ്പിക്കുന്നു. ദൈവിക സ്വഭാവം നമ്മിൽ ഒറ്റരാത്രികൊണ്ട് സംഭവിക്കില്ല എന്ന് ഈ ഗുണങ്ങളുടെ പ്രത്യേകതകൾ നമ്മേ ഓർമിപ്പിക്കുന്നു . ഒരു വ്യക്തി തന്റെ ജീവിതകാലം മുഴുവൻ തുടർച്ചയായി പ്രവർത്തിക്കുന്നതു മൂലം ലഭ്യമാകുന്ന ഒന്നാണ് ദൈവിക സ്വഭാവം എന്നത്.
സദൃശ്യവാക്യങ്ങൾ 24:15,16 ൽ പറയുന്നു ; "എന്തെന്നാല് നീതിമാന് ഏഴു പ്രാവശ്യം വീണാലും, അവന് എഴുന്നേല്ക്കും. ദുഷ്ടന്മാര്, തിന്മ മൂലം മറിച്ചിടപ്പെടും." സ്ഥിരോത്സാഹം നീതിമാന്മാരുടെ അടയാളമാണ്. അവർ പാപത്തിൽ ജീവിക്കുകയില്ല; അവർ തോൽവി അംഗീകരിക്കില്ല; അവ വീഴുന്നു, പക്ഷേ അവർ വീണ്ടും എഴുന്നേൽക്കുന്നു. തങ്ങളുടെ കർത്താവായ യേശുവിനെപ്പോലെയാണ് അവർ.
നാം ദൈവിക സ്വഭാവം പിന്തുടരുകയാണോ? പൗലോസ് പട്ടികപ്പെടുത്തുന്ന ആറ് സ്വഭാവഗുണങ്ങൾ നമുക്ക് എങ്ങനെ പിന്തുടരും?
1) ക്രിസ്തു മുഖാന്തിരം ഉള്ള രക്ഷമൂലം നമ്മിൽ ലഭ്യമായ ആന്തരീക ദൈവീക നീതിയെ അല്ല ഇവിടെ നീതി എന്നത് കൊണ്ട് സൂചിപ്പിക്കുന്നത് , മറിച്ച് നാം ഉത്പാദിപ്പിക്കേണ്ടതായ ബാഹ്യമായ നീതിയെയാണ്. ദൈവം നമ്മെ രക്ഷിക്കുകയും നീതിമാന്മാരാക്കുകയും ചെയ്തതിനാൽ, വിശ്വാസികൾ നീതിയുടെ ഒരു ജീവിതരീതി പിന്തുടരണം (എഫെ 2:10). മറ്റുള്ളവരെ സേവിക്കുക, അവഗണിക്കപ്പെട്ടവരെ പരിചരിക്കുക, നഷ്ടപ്പെട്ടവരെ സുവിശേഷീകരിക്കുക, ക്രിസ്തീയ ശിക്ഷ്യത്വത്തെ പരിശീലിയ്ക്കുകയും പരിശീലിപ്പിയ്ക്കുകയും ചെയ്യുക സർവോപരി ദൈവത്തെ ആരാധിക്കുക എന്നിവയെല്ലാം ഇതിൽ ഉൾപ്പെടുന്നു. എങ്കിലും 'നീതി' ഇവയിൽ മാത്രം പരിമിതപ്പെടുന്നില്ല. ദൈവപുരുഷൻ ഇവയെ നിരന്തരം പിന്തുടരുന്നു.
2) ദൈവഭക്തിയെ 'ദൈവ സാദൃശ്യം' അഥവാ 'പുണ്യം' എന്ന് വിവർത്തനം ചെയ്യാം. ഈ വാക്കിന് ദൈവത്തോടുള്ള ബഹുമാനം എന്നൊരു അർത്ഥവുമുണ്ട്. ഇത് ബാഹ്യമായവയ്ക്ക് പകരം ആന്തരിക ഗുണങ്ങളിലാണ് ശ്രദ്ധ കേന്ദ്രീകരിക്കുന്നത്. ഒരു പുണ്യവാനായ വ്യക്തിക്ക് എല്ലാ കാര്യങ്ങളിലും ദൈവത്തെ ബഹുമാനിക്കാനും പ്രസാദിക്കാനും പ്രതിഫലിപ്പിക്കാനും ആഗ്രഹിക്കുന്ന വിധത്തിൽ ദൈവത്തെക്കുറിച്ച് ഹൃദയാന്തർഭാഗത്തുനിന്നും ഒരു വിശുദ്ധ ഭക്തി പുറപ്പെടുന്നുണ്ട്.
3) വിശ്വാസം എന്നാൽ വിശ്വസ്തത എന്നാണ് ഇവിടെ അർത്ഥമാക്കുന്നത്. ദൈവപുരുഷൻ അവന്റെ പരിശ്രമങ്ങളിൽ വിശ്വാസയോഗ്യനാണ്. അവന്റെ 'ഉവ്വ്' എന്നതിനർത്ഥം ഉവ്വ് എന്നും 'ഇല്ല' എന്നതിന് ഇല്ല എന്നും തന്നെയാണ്. മറ്റൊരു വിധത്തിൽ പറഞ്ഞാൽ, “വിശ്വസ്തത" എന്നതിന്റെ അർത്ഥം - ഒരുവൻ ദൈവത്തിൽ വസിക്കുകയും അവന്റെ മുഖം അന്വേഷിക്കുകയും ചെയ്യുമ്പോൾ അവൻ ദൈവത്തെ ആശ്രയിച്ചിരിക്കുന്നു ( യോഹന്നാൻ 15: 5) എന്നത് പോലെയാണ്. സ്വന്തമായി ഒന്നും ചെയ്യാൻ കഴിയില്ലെന്ന് ദൈവപുരുഷന് അറിയാം, അതിനാൽ അവൻ നിരന്തരം ദൈവവചനത്തിലും പ്രാർത്ഥനയിലും വസിക്കുന്നു. അവന് ദൈവത്തിൽ വലിയ വിശ്വാസമുണ്ട്. നമ്മൾ വിശ്വസ്തതയും, വിശ്വാസവും പിന്തുടരുന്നവരണോ?
4) “അഗാപെ” എന്ന ഗ്രീക്ക് പദമാണ് സ്നേഹം എന്നതിന് ഇവിടെ ഉപയോഗിച്ചിരിക്കുന്നത് ദൈവികസമാനമായ സ്നേഹത്തെ ഇത് സൂചിപ്പിക്കുന്നു. പലപ്പോഴും നമ്മുടെ സംസ്കാരത്തിൽ നമ്മിൽ പലരും കരുതുന്നത്, സ്നേഹത്തിനു വേണ്ടി പ്രവർത്തിക്കേണ്ടതില്ല, അത് സ്വാഭാവികമായി സംഭവിക്കുന്നതാണ് എന്നാണ്. ഒരു സ്ത്രീയും പുരുഷനും തമ്മിൽ 'പ്രണയത്തിലാകുക' എന്ന പോലെയുള്ള അർത്ഥത്തിൽ ലാഘവത്തോടെ അതിനെ കാണുന്നു. പക്ഷെ ബൈബിലെ സ്നേഹത്തിന്റെ കാര്യത്തിൽ അത് ശരിയല്ല. ഇച്ഛാശക്തിയോടു കൂടിയ വ്യവസ്ഥ കൂടാതുള്ള പ്രവൃത്തിയുടെയും, ത്യാഗത്തിന്റെയും ഫലമാണ് സ്നേഹം. അയൽക്കാരനെ സ്നേഹിക്കുക മാത്രമല്ല ശത്രുവിനെയും സ്നേഹിക്കുക എന്ന് കർത്താവ് നമ്മോട് കൽപ്പിക്കുന്നുണ്ടല്ലോ. നമ്മുടെ ശത്രുവിനെ സ്നേഹിക്കാൻ നാം പ്രവർത്തിക്കണം. നമ്മൾ സ്നേഹം എന്ന ദൈവിക സ്വഭാവം പിന്തുടരുന്നവരാണോ?
5) സഹിഷ്ണുത എന്നാൽ എന്തെങ്കിലും “സഹിക്കുക” എന്നാണ്. പരീക്ഷണങ്ങളിലൂടെയും പ്രതിസന്ധികളിലൂടെയും കടന്നുപോകാൻ ദൈവപുരുഷൻ ശ്രമിക്കുന്നത് അങ്ങനെയാണ്. പരീക്ഷണങ്ങളോടുള്ള നമ്മുടെ സ്വാഭാവിക പ്രതികരണം, സഹനം ഉപേക്ഷിക്കുകയോ, നിരാശപ്പെടുകയോ ചെയ്യുക എന്നതാണ്, എന്നാൽ സഹിഷ്ണുത നമ്മുടെ ജീവിതത്തിൽ കൃപയുടെ ഫലങ്ങൾ നൽകുന്നു. റോമർ 5: 3-4 പറയുന്നത് കഷ്ടപ്പാടിൽ നാം സന്തോഷിക്കണമെന്നാണ്, കാരണം അത് സ്ഥിരോത്സാഹം (അല്ലെങ്കിൽ സഹിഷ്ണുത) ഉളവാക്കുന്നു, സ്ഥിരോത്സാഹം സ്വഭാവവും സ്വഭാവ പ്രത്യാശയും സൃഷ്ടിക്കുന്നു. ദുഃഖകരമെന്നു പറയട്ടെ, സഹിക്കുന്നതിനുപകരം, മിക്കവരും പരാതികളിലൂടെയും ആളുകളോട് ദേഷ്യപ്പെടുന്നതിലൂടെയും ദൈവത്തോടു കോപിക്കുന്നതിലൂടെയും പരീക്ഷണങ്ങളുടെ ഘട്ടത്തിൽ ദൈവകൃപ പാഴാക്കുകയാണ് ചെയ്യുന്നത്. നാം സഹിച്ചാൽ, പരീക്ഷണങ്ങളിലൂടെ നമ്മുടെ ജീവിതത്തിൽ സ്വഭാവം വികസിപ്പിക്കാൻ ദൈവത്തിന് കഴിയും.
6) 'താഴ്മ' എന്നത് ബുദ്ധിമുട്ടുള്ള ആളുകളോടുള്ള നമ്മുടെ പ്രതികരണത്തെ സൂചിപ്പിക്കുന്നു. കോപത്തോടെയോ അക്ഷമയോടെയോ പ്രതികരിക്കുന്നതിനു പകരം, ദൈവപുരുഷൻ സൗമ്യമായി പ്രതികരിക്കാൻ ശ്രമിക്കുന്നു. താഴ്മയ്ക്കു നിയന്ത്രണവിധേയമായ വൈകാരിക ശക്തി എന്ന ഒരു അർത്ഥമുണ്ട്. താഴ്മ ഉള്ളവൻ അനിയന്ത്രിതമായി ദേഷ്യപെടില്ല കാരണം അവനു വൈകാരിക പ്രലോഭനങ്ങളെ നിയന്ത്രിക്കുവാനുള്ള ശക്തിയുണ്ട്.
മേൽപ്പറഞ്ഞ വസ്തുതകളെ നമുക്ക് ധ്യാനിക്കാം ബുദ്ധിമുട്ടുള്ള ആളുകളോട് നാം എങ്ങനെയാണ് പ്രതികരിക്കുന്നത്?
നാം ദൈവിക സ്വഭാവം പിന്തുടരുകയാണോ? അതോ ദൈവീക സ്വഭാവങ്ങൾ ആയ പുണ്യം, നീതി, വിശ്വാസം, സ്നേഹം, സഹിഷ്ണുത, താഴ്മ മുതലായവ നമ്മിൽ ഇല്ലെന്നാണോ? എങ്കിൽ അത് നേടുവാൻ തുടർച്ചയായി നാം അതിനെ പിന്തുടരണം.
നമ്മുടെ ആത്മീയ ജീവിതത്തിൽ ശ്രദ്ധ കേന്ദ്രീകരിക്കാൻ ആറ് സ്വഭാവഗുണങ്ങളിൽ ഒന്ന് തിരഞ്ഞെടുക്കേണ്ടതുണ്ടെങ്കിൽ, നിങ്ങൾ ഏത് തിരഞ്ഞെടുക്കും, എന്തുകൊണ്ട്? ഇത് നമുക്ക് പ്രത്യേകമായി ധ്യാനിക്കാം.
C) ദൈവത്തിന്റെ മനുഷ്യൻ വിശ്വാസത്തിനായി പോരാടുന്നു
" വിശ്വാസത്തിന്റെ നല്ല യുദ്ധം ചെയ്യുക. നിത്യജീവനെ പിടിച്ചുകൊള്ളുക. അതിനായിട്ടല്ലോ, നീ വിളിക്കപ്പെട്ടത്." (1 തിമൊഥെയൊസ് 6:12 )
“വിശ്വാസത്തിന്റെ നല്ല യുദ്ധം ചെയ്യുക” എന്ന് പൗലോസ് ശ്ളീഹാ പറയുമ്പോൾ എന്താണ് ഉദ്ദേശിക്കുന്നത്?
“വിശ്വാസത്തിനായി നന്നായി മത്സരിക്കുക” എന്നും “വിശ്വാസത്തിന്റെ നല്ല പോരാട്ടം പോരാടുക” എന്നും ഇതിനെ വിവർത്തനം ചെയ്യാനാകും. ദൈവപുരുഷൻ ഓടിപ്പോകുന്നതിനും, പിന്തുടരുന്നതിനും മാത്രമല്ല, അവൻ എന്തിനുവേണ്ടിയാണ് പോരാടുന്നതെന്നും ഉള്ളതിനാൽ കൂടിയാണ് അവൻ അറിയപ്പെടുന്നത്. “വിശ്വാസത്തിന്റെ നല്ല പോരാട്ടം പോരാടുക” എന്ന് പൗലോസ് പറയുമ്പോൾ അവൻ എന്താണ് സൂചിപ്പിക്കുന്നത്?
തിമോത്തിയോസിനെഴുതിയ ലേഖനത്തിന്റെ ഉദ്ദേശങ്ങളിൽ ദൈവത്തിലുള്ള വിശ്വാസം വർദ്ധിപ്പിക്കുക മാത്രമല്ല വിശ്വാസത്തിന്റെ ഉപദേശങ്ങളെ കൂടിയാണ് സൂചിപ്പിക്കുന്നത്.
യുദ്ധം എന്നത് വേദനിപ്പിക്കുന്ന ഒരു പദമാണ്, അത് അത്ലറ്റുകൾ, സൈനികർ മുതലായവർക്ക് ബാധകമാണ്. ഗ്രീക്കിൽ ഒരു ചൊല്ലുണ്ട് അതിന്റെ ആക്ഷരീക വിവർത്തനം ഇങ്ങനെ പറയുന്നു, “നല്ല വേദനയെ വേദനിപ്പിക്കുക." എന്ന്. ഒരു വ്യക്തി ബുദ്ധിമുട്ടുന്നതും സമ്മാനം നേടുന്നതിനോ യുദ്ധത്തിൽ വിജയിക്കുന്നതിനോ പരമാവധി ശ്രമിക്കുന്നതിനെ ആണ് ഇത് വിവരിക്കുന്നത്. യുദ്ധം എന്നാൽ അക്ഷരാർത്ഥത്തിൽ അർത്ഥമാക്കുന്നത്, ക്രിസ്തുവിനു വേണ്ടിയുള്ള ആത്മയുദ്ധം തുടരുക എന്നാണ്.
ഒരു യുദ്ധത്തിന്റെ ഭാഗമായി വേദനയോ ഞെരുക്കങ്ങളോ എല്ലായ്പ്പോഴും ഉണ്ട്; എന്നിരുന്നാലും, ഈ പോരാട്ടം “നല്ലതാണ്” കാരണം നമ്മൾ നിത്യജീവൻ നേടുവാനാണ് പോരാടുന്നത്. ഈ പോരാട്ടമില്ലാതെ വന്നാൽ മനുഷ്യർക്ക് അവരുടെ ആത്മാക്കൾ നഷ്ടപ്പെടും. പോരാട്ടം ഇല്ലാതെ വന്നാൽ ക്രിസ്ത്യാനികളുടെ ശത്രു അവരെ ദൈവിക നന്മകളിൽ നിന്നും ഏറ്റവും വഴിതെറ്റിക്കും, പോരാട്ടകുറവിൽ താൽക്കാലികമായിപ്പോലും സാത്താൻ വിജയം നേടും. സാത്താൻ എപ്പോഴും തിരുവചനസത്യങ്ങളെ ആക്രമിക്കുന്നു. അവൻ വിശ്വാസികളുടെ മനസ്സിൽ നുണകൾ നട്ടുപിടിപ്പിക്കുന്നു. ശത്രു നമ്മുടെ പോരാട്ടത്തിൽ നമ്മെ വിശ്രമിക്കുവാൻ പ്രേരിപ്പിക്കുന്നത് അത് നമ്മുടെ ജീവിതത്തെ എങ്ങനെ ബാധിക്കുന്നുവെന്ന് അവൻ മനസ്സിലാക്കുന്നതിനാലാണ്, അതിനാൽ നാം വിശ്വസിക്കുന്നതിനെ വളച്ചൊടിക്കാനോ കളങ്കപ്പെടുത്താനോ അവനു കഴിയുമെങ്കിൽ നമ്മുടെ പോരാട്ടം പാഴാകുകയും അത് നഷ്ടത്തിലേക്കോ നാശത്തിലേക്കോ നമ്മെ നയിക്കുകയും ചെയ്യും.
ഇക്കാരണത്താൽ, തന്നെപ്പോലെ തന്റെ ശിക്ഷ്യൻ കൂടിയായ തിമൊഥെയൊസും സത്യത്തിനുവേണ്ടി കാവൽ നിൽക്കണം എന്ന് പൗലോസ് അറിയിക്കുന്നു.
1 തിമൊഥെയൊസിൽ, പൗലോസ് തന്റെ മിക്ക കത്തുകളിലും പറയുന്നതുപോലെ, തെറ്റായ പഠിപ്പിക്കലിനെ ചെറുക്കുന്നതിനായി വിശ്വാസോപദേശങ്ങൾ നൽകുന്നു. വിശ്വാസത്തിനായി
പോരാടുന്ന വിശ്വാസികളുടെ പ്രാധാന്യത്തെ ഇനിപ്പറയുന്ന വാക്യങ്ങൾ പിന്തുണയ്ക്കുന്നു: "എന്റെ വത്സലരേ, നമ്മുടെ പൊതുവായ രക്ഷയെക്കുറിച്ച് നിങ്ങള്ക്കെഴുതുവാന് ഞാന് സര്വ വിധത്തിലും ഉത്സാഹിക്കുന്നു. വിശുദ്ധന്മാര്ക്ക് ഒരിക്കലായി ഭരമേല്പ്പിക്കപ്പെട്ടിട്ടുള്ള വിശ്വാസത്തിനു വേണ്ടി നിങ്ങള് പോരാട്ടം നടത്തണമെന്ന് അപേക്ഷിച്ചു കൊണ്ട് നിങ്ങള്ക്ക് എഴുതേണ്ടത് അത്യാവശ്യം എന്ന് എനിക്ക് തോന്നി." (യൂദാ 1:3)
വിശ്വാസത്തിനായുള്ള പോരാട്ടത്തെക്കുറിച്ചുള്ള സുവിശേഷകൻ സ്റ്റീവ് കോളിന്റെ അഭിപ്രായങ്ങൾ സഹായകരമാണ്: "ക്രൈസ്തവ സഭയുടെ ചരിത്രം, ആവർത്തിച്ചുള്ള യുദ്ധങ്ങൾ ഉൾക്കൊള്ളുന്നു. സഭയിൽ ശത്രു വിനാശകരമായ വേദവിപരീതങ്ങളെ അവതരിപ്പിക്കുന്നു, ആ വേദവിപരീതങ്ങൾക്കെതിരായ പോരാട്ടത്തിലൂടെ സഭ അതിനെ അഭിമുഖീകരിക്കുന്നു, പോരാട്ടം സത്യം വ്യക്തമാക്കുകയും പ്രഖ്യാപിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. വിശുദ്ധ സഭയിൽ വ്യാപിച്ച അഴിമതിയെയും തെറ്റായ ഉപദേശങ്ങളെയും ചെറുക്കുന്നതിന് തിരുവെഴുത്തുകളുടെ മഹത്തായ സത്യങ്ങൾ മുഖാന്തിരം പോരാട്ടം നടത്തിയത് ദൈവഭക്തരായ മനുഷ്യരായിരുന്നു."
കൂടാതെ, ജെ. ഗ്രെഷാമിനെ ഉദ്ധരിച്ചുകൊണ്ട് സ്റ്റീവ് കോൾ, ദൈവത്തിന്റെ വിശുദ്ധൻന്മാരിൽ പലരെയും ചരിത്രത്തിലുടനീളമുള്ള അവരുടെ പോരാട്ടങ്ങളെയും വിവരിക്കുന്നു. " തെർത്തുല്യൻ മാർക്കിയനുമായി യുദ്ധം ചെയ്തു; അത്തനാസിയസ് അറിയൂസിനോട് യുദ്ധം ചെയ്തു; അഗസ്റ്റിൻ പെലാജിയസുമായി യുദ്ധം ചെയ്തു" ; അവൻ [ജെ. ഗ്രെഷാം മക്കൻ] ശരിയായി ഉപസംഹരിക്കുന്നു, “യേശുക്രിസ്തുവിന്റെ യഥാർത്ഥ പട്ടാളക്കാരനാകുന്നവൻ യുദ്ധം ചെയ്യാതിരിക്കുക അസാധ്യമാണ്. സ്ഥിരോത്സാഹത്തിന് നാം ലൗകികതയിൽ നിന്ന് ഓടിപ്പോകണം; ദൈവഭക്തി പിന്തുടരുക; വിശ്വാസത്തിന്റെ നല്ല പോരാട്ടം പോരാടുക."
സാത്താന്റെ വഞ്ചനയും കണക്കിലെടുക്കുമ്പോൾ,പോരാട്ടം, വിശ്വാസത്തിന്റെ അടിസ്ഥാന ഉപദേശങ്ങളുടെ സംരക്ഷണത്തിനു മാത്രമല്ല സഭാജീവിതത്തിന്റെ എല്ലാ തലങ്ങളിലും ഇത് അവശ്യമാണ്. മറ്റുള്ളവരെ ഉപദേശിക്കുകയോ ശുശ്രൂഷിക്കുകയോ ചെയ്യുമ്പോൾ ഒരു വിശ്വാസി, ആ വ്യക്തി വിശ്വസിക്കുന്ന നുണകൾ തിരിച്ചറിയുകയും ദൈവവചനത്തിലെ സത്യം അയാൾക്ക് മനസ്സിലാക്കികൊടുക്കുകയും വേണം.
2 കൊരിന്ത്യർ 10: 4-5 പറയുന്നു: "ഞങ്ങളുടെ ജോലിയുടെ ആയുധം ജഡത്തിന്റേതല്ല; പിന്നെയോ, ദൈവത്തിന്റെ ശക്തിയുടേതാണ്. അതിനാല് ഞങ്ങള് ബലമേറിയ കോട്ടകള് കീഴടക്കുന്നു. ദൈവജ്ഞാനത്തിന് എതിരായി ഉയരുന്ന എല്ലാ ഉയര്ച്ചയേയും ഞങ്ങള് ഇടിച്ചു കളയുന്നു. മ്ശീഹായെ അനുസരിപ്പാന് തക്കവണ്ണം സര്വബോധങ്ങളെയും ഞങ്ങള് കീഴ്പെടുത്തുന്നു."
യുദ്ധം ബുദ്ധിമുട്ടുള്ളതും അഭികാമ്യമല്ലാത്തതുമാണെങ്കിലും, പൗലോസിനെപ്പോലെ വിശ്വസ്തരായിരിക്കാൻ നാം പ്രത്യാശിക്കണം. തന്റെ ജീവിതാവസാനം അദ്ദേഹം പ്രഖ്യാപിച്ചു: “ ഞാന് നല്ല പോരുപൊരുതി, എന്റെ ഓട്ടം തികച്ചു; എന്റെ വിശ്വാസം ഞാന് സംരക്ഷിച്ചു. ” (2 തിമോ 4: 7)
വിശ്വാസത്തിന്റെ നല്ല പോരാട്ടം പോരാടാൻ നിങ്ങൾ തയ്യാറാണോ? സഭയിൽ ഇന്ന് നടക്കുന്ന “വിശ്വാസത്തിനെതിരായ” പ്രധാന ആക്രമണങ്ങൾ ഏവ? വിശ്വാസത്തിനുവേണ്ടിയുള്ള പോരാട്ടം പ്രായോഗികമായി എങ്ങനെ കാണപ്പെടുന്നു?
ചർച്ച് പ്രോപ്പർട്ടി ബില്ല് പാസ്സാക്കുവാനായുള്ള സമരം യഥാർത്ഥത്തിൽ സാത്താനെതിരെയുള്ള ഒരു പോരാട്ടം ആയി നിങ്ങൾ മനസ്സിലാക്കുന്നുണ്ടോ? ചിന്തിക്കുക, ധ്യാനിക്കുക.
D) ദൈവത്തിന്റെ മനുഷ്യൻ നിത്യജീവനെ പിടിക്കുന്നു.
" നിത്യജീവനെ പിടിച്ചുകൊള്ളുക. അതിനായിട്ടല്ലോ, നീ വിളിക്കപ്പെട്ടത്." (1 തിമൊഥെയൊസ് 6:12)
"നിത്യജീവനെ മുറുകെ പിടിക്കുക” എന്ന് പൗലോസ് പറയുമ്പോൾ എന്താണ് ഉദ്ദേശിച്ചത്?
തിമൊഥെയൊസിനെ പ്രചോദിപ്പിക്കാൻ ശ്രമിക്കുന്നതിനു പൗലോസ് നൽകിയ അവസാന കൽപ്പന “നിത്യജീവനെ മുറുകെ പിടിക്കുക” എന്നതാണ്. ഇതിനർത്ഥം എന്താണ്? തിമോത്തി ഇതിനകം രക്ഷ പ്രാപിച്ചിട്ടില്ലേ? അതെ, തിമൊഥെയൊസ് തന്റെ പാപങ്ങളെക്കുറിച്ച് അനുതപിക്കുകയും ക്രിസ്തുവിനെ കർത്താവായി അനുഗമിക്കുകയും ചെയ്തപ്പോൾ രക്ഷ സംഭവിച്ചു (റോമ 8:29). അവന്റെ നല്ല പോരാട്ടം അദ്ദേഹത്തിന്റെ തുടർന്നുള്ള വിശ്വാസത്തിന്റെ തീഷ്ണതയെ സൂചിപ്പിക്കുന്നു. എന്നാൽ “ആ നിത്യജീവനെ മുറുകെ പിടിക്കുക” എന്ന 'വിളി' കൊണ്ട് പൗലോസ് എന്താണ് അർത്ഥമാക്കുന്നത്?പൗലോസ് ഇവിടെ പരാമർശിക്കുന്ന “നിത്യജീവനിലേക്കുള്ള വിളി” രക്ഷയിലേക്കുള്ള പോരാട്ടത്തിന്റെ ഫലപ്രദമായ പൂർത്തീകരണമാണ്.
ചില സമയങ്ങളിൽ, നിത്യജീവൻ എന്നത് ഭാവിയിൽ സംഭവിക്കുവാനുള്ള ഒന്നായിട്ടും, മറ്റു ചിലപ്പോൾ വർത്തമാനകാല യാഥാർത്ഥ്യമായും തിരുവെഴുത്തുകളിൽ പരാമർശിക്കുന്നു. പിതാവിനെയും പുത്രനെയും അറിയുന്നതാണ് നിത്യജീവൻ എന്ന് യേശു പറയുന്നത് യോഹന്നാൻ 17:3 ൽ നാം കാണുന്നു; "അങ്ങ് മാത്രമാണ് സത്യദൈവമെന്നും, നീ അയച്ചവനാണ് യേശുമ്ശീഹാ എന്നും അറിയുന്നതാണല്ലോ നിത്യജീവന്." ഈ യാഥാർത്ഥ്യമാണ് നാം അന്വേഷിച്ച് ജീവിക്കേണ്ടത്. ശ്ശ്ളീഹാ, നിത്യജീവൻ നേടുവാൻ തിമൊഥെയൊസിനോട് കൽപ്പിക്കുന്നത്, ഈ വർത്തമാനകാല യാഥാർഥ്യം പങ്കുവച്ചും കൊണ്ടാണ്.
ഈ നിത്യജീവന്റെ എല്ലാ വശങ്ങളും നാം ശക്തിയോടെ പിടിച്ചെടുക്കുകയും, പിന്തുടരുകയും വേണം. പ്രാർത്ഥന, ദൈവവചന ധ്യാനത്തിനുള്ള സമയം, വിശുദ്ധരുമായുള്ള കൂട്ടായ്മ, അനുതാപത്തോടെയുള്ള
വി. കുമ്പസാരം, സമർപ്പണത്തോടുള്ള വി. കുർബാനാനുഭവം തുടങ്ങിയ ആത്മീയ നടപടികളിലൂടെയാണ് നാം ഇവ പിന്തുടരേണ്ടത്. ഉത്കണ്ഠയ്ക്കും വേവലാതിക്കും പകരം നാം സമാധാനം മുറുകെ പിടിക്കണം. തന്നിൽ മനസ്സു വച്ചിരിക്കുന്നവരെ ദൈവം പൂർണ്ണ സമാധാനത്തിലാക്കുന്നുവെന്ന് യെശയ്യാവ് പറഞ്ഞു (ഏശ 26: 3). കർത്താവിൽ സന്തോഷിക്കാൻ കൽപിക്കപ്പെട്ടതുപോലെ നാം സന്തോഷം മുറുകെ പിടിക്കണം (ഫിലി 4: 4).
ദൈവപുരുഷൻ നിത്യജീവൻ പിടിച്ചെടുക്കുകയും അനുദിനം അതിനായി ജീവിക്കുകയും വേണം. ദൈവം നൽകിയ വാഗ്ദാനങ്ങളല്ലാതെ മറ്റൊന്നും ഇതിനായി അദ്ദേഹം സ്വീകരിക്കരുത്. ഫിലിപ്പിയർ 3: 12-ൽ പൗലോസിന്റെ പിന്തുടരൽ നാം കാണുന്നു. അദ്ദേഹം പറയുന്നു, “ഞാന് പ്രാപിച്ചു കഴിഞ്ഞിട്ടില്ല; പൂര്ണ്ണനായി കഴിഞ്ഞിട്ടുമില്ല. എന്നാലോ യേശുമ്ശീഹാ ഏതിനായി എന്നെ പിടിച്ചുവോ, അതിനെ എനിക്കു പിടിക്കാമോ എന്ന് നോക്കി ഞാന് ഓടുകയാകുന്നു."
നിങ്ങൾ നിത്യജീവൻ പിടിച്ചെടുക്കുന്നുണ്ടോ? നിത്യജീവൻ നിത്യതയിലുള്ള ഒരു അവസ്ഥ മാത്രമല്ല. നാം ഇപ്പോൾ എപ്രകാരം ജീവിക്കണമെന്നു ദൈവം ആഗ്രഹിക്കുന്ന വിധത്തിലുള്ള ഒരു ജീവിത നിലവാരമാണ്, പക്ഷേ നാം അത് അതിശക്തമായി പിടിച്ചെടുക്കണം. നാം ഇപ്പോൾ നിത്യജീവനിൽ ജീവിക്കുകയാണോ? ദൈവത്തിന്റെ മനുഷ്യൻ നിത്യജീവൻ പിടിച്ചെടുത്ത് ജീവിക്കുന്നു. ഒരു ദിവസം, ക്രിസ്തുവിന്റെ വരവിലോ അല്ലെങ്കിൽ ശാരീരികമരണത്തിലോ ആദ്യം സംഭവിക്കുന്നതെന്തുമാകട്ടെ അത് നമ്മുടെ നിത്യജീവനിലേക്കായിരിക്കണം അപ്പോൾ നാമും മഹത്വപ്പെടുത്തപ്പെടും.
നമ്മുടെ കര്ത്താവായ യേശുമ്ശീഹായുടെ പിതാവായ ദൈവം സ്വര്ഗ്ഗത്തിലെ ആത്മികമായ എല്ലാ അനുഗ്രഹങ്ങളാലും നമ്മെ മ്ശീഹാ മുഖാന്തരമായി അനുഗ്രഹിച്ചിട്ടുള്ളവനായ ദൈവം, വാഴ്ത്തപ്പെട്ടവന് (എഫെ 1: 3).
നമുക്ക് ധ്യാനിക്കാം!
ഞാൻ എങ്ങനെ നിത്യജീവൻ പിടിച്ചെടുത്തു ഈ ഭൂമിയിൽ ജീവിക്കാൻ ശ്രമിക്കണം? നിത്യജീവന്റെ ഏത് വശങ്ങളാണ് പിടിച്ചെടുക്കാൻ ദൈവം എന്നെ വിളിക്കുന്നത്?
E) ദൈവത്തിന്റെ മനുഷ്യൻ ദൈവത്തെ അടുത്തറിയുന്നു.
അനേക സാക്ഷികളുടെ മുമ്പില് വച്ച് ഉത്തമ സമ്മതം നീ നല്കുകയും ചെയ്തിട്ടുണ്ടല്ലോ. സകലത്തെയും ജീവിപ്പിക്കുന്ന ദൈവത്തെയും പൊന്തിയോസ് പീലാത്തോസിന്റെ മുമ്പില് നല്ല സാക്ഷ്യം നല്കിയ യേശു മ്ശീഹായെയും സാക്ഷിയാക്കിക്കൊണ്ടും ഞാന് പറയുന്നു: നമ്മുടെ കര്ത്താവേശു മ്ശിഹായുടെ പ്രത്യക്ഷത വരെയും, നീ ഈ കല്പന കളങ്കം കൂടാതെ കാത്തുകൊള്ളണം. താന് മാത്രം സ്തുത്യനും, ബലവാനും, രാജാക്കന്മാരുടെ രാജാവും, കര്ത്താക്കന്മാര്ക്ക് കര്ത്താവും ആയിരിക്കുന്നവനും താന് മാത്രം അക്ഷയനും, ആര്ക്കും തന്നോടടുക്കാന് സാദ്ധ്യമല്ലാത്ത പ്രകാശത്തില് വാസം ചെയ്യുന്നവനും, മനുഷ്യരിലാരും തന്നെ കണ്ടിട്ടില്ലാത്തവനും, തന്നെക്കാണാന് സാദ്ധ്യമല്ലാത്തവനുമായ ദൈവം തക്കകാലത്ത് അവനെ (മ്ശീഹായെ) കാണിപ്പാനിരിക്കുന്നു. ആ ദൈവത്തിന് എന്നെന്നേക്കും ബഹുമാനവും അധികാരവും ഉണ്ടായിരിക്കട്ടെ ആമീന്. (1 തിമൊഥെയൊസ് 6:13 - 16)
അവസാനമായി, ദൈവപുരുഷന്റെ ഏറ്റവും വലിയ പ്രചോദനാത്മക ഘടകം ആയ ദൈവത്തിന്റെ സ്വഭാവം
പൗലോസ് വിവരിക്കുന്നു. ദൈവപുരുഷൻ എത്ര കൂടുതൽ ദൈവത്തെ അറിയുന്നുവോ, അത്രയും ദൈവത്തിന് അവനെ തന്റെ രാജ്യത്തിനായി ഉപയോഗിക്കാൻ കഴിയും. പൗലോസ് തന്റെ ശിക്ഷ്യൻ തിമൊഥെയൊസിനു കൊടുക്കുന്ന സന്ദേശം വളരെ വ്യക്തമാണ്: "നിങ്ങളുടെ വിളി വളരെ വലുതാണെങ്കിലും, നിങ്ങളെ വിളിക്കുന്ന ദൈവം അതിലും വലുതാണ്, അത് ചെയ്യാൻ അവൻ നിങ്ങളെ പ്രാപ്തനാക്കും." താൻ തിമൊഥെയൊസിനെ വിശ്വസ്തതയിലേക്ക് നയിക്കേണ്ടതിനു, ദൈവസാന്നിധ്യത്തെയും സ്വഭാവത്തെയും അടിസ്ഥാനമാക്കി അവനെ ഉൽസാഹപ്പെടുത്തുന്നു.
ദൈവം മോശെയെ വിളിച്ചതും ഇതുപോലെ തന്നെയായിരുന്നു. ഇസ്രായേലിനെ മോചിപ്പിക്കാൻ അവൻ മോശെയെ വിളിച്ചു, പക്ഷേ മോശെ സംസാരത്തിൽ മന്ദഗതിയിലാണെന്ന് പ്രഖ്യാപിച്ചു. മറുപടിയായി, “ആരാണ് നാവ് ഉണ്ടാക്കിയത്?” എന്ന് ദൈവം ചോദിച്ചു. ദൈവത്തിന്റെ മഹത്വത്തെക്കുറിച്ചുള്ള അറിവിന്റെ അടിസ്ഥാനത്തിൽ വിശ്വസ്തനായിരിക്കാൻ മോശയെ ദൈവം വിളിച്ചു. ദൈവത്തിന്റെ ഓരോ പുരുഷനും സ്ത്രീക്കും ഇത് ബാധകമാണ്. അവർ ദൈവത്തെ എത്രത്തോളം അറിയുന്നുവോ അത്രത്തോളം വിശ്വസ്തരായിരിക്കാൻ അവരെ അത് പ്രേരിപ്പിക്കും. നമ്മുടെ പ്രത്യാശ നമ്മെ വിളിക്കുന്നവന്റെ സ്വഭാവത്തിലായിരിക്കണം.
ദൈവത്തിന്റെ ഈ പ്രത്യേകതകൾ നാം പരിഗണിക്കുമ്പോൾ, അത് വിശ്വസ്തരായിരിക്കാൻ നമ്മെ വെല്ലുവിളിക്കുകയും, ആയതിനു വേണ്ടി നമ്മെ പ്രോത്സാഹിപ്പിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. എഫെസ്യർ 3:20 ൽ പറയുന്ന പ്രകാരം, "നമ്മില് പ്രവര്ത്തിച്ചു കൊണ്ടിരിക്കുന്ന തന്റെ ശക്തിയ്ക്കനുസരണമായി നാം ചോദിക്കുന്നതിലും വിചാരിക്കുന്നതിലും അപ്പുറമായി സര്വ്വവും നമുക്കു ചെയ്തു തരുവാന് കഴിവുള്ളവനായ" ദൈവത്തിനു നമുക്ക് ഒരിക്കലും ചോദിക്കുന്നതിലും കണക്കാക്കാത്തതിലും കൂടുതൽ ചെയ്തു തരുവാൻ സാധിക്കും.
നമുക്ക് ധ്യാനിക്കാം! തിമൊഥെയൊസിനെ പ്രചോദിപ്പിക്കുന്നതിനായി ദൈവത്തിന്റെ ഏത് ഗുണവിശേഷങ്ങളിൽ ആണ് പൗലോസ് ശ്രദ്ധ കേന്ദ്രീകരിക്കുന്നത്?
▪ദൈവം സർവ്വജ്ഞാനി:
“സകലത്തെയും ജീവിപ്പിക്കുന്ന ദൈവത്തിന്റെ ”(വാക്യം 13)മുന്നിൽ വിശ്വസ്തനായിരിക്കാൻ ദൈവത്തിന്റെ സർവജ്ഞാനം നമ്മെ വിളിക്കുന്നു. അവന് നമ്മുടെ എല്ലാം അറിയാം, അവൻ നമ്മെ കാണുന്നു. എബ്രായർ 4:13 പറയുന്നു, “ ഇതിന്റെ മുമ്പില് നിന്നും ഒരു സൃഷ്ടിയും മറഞ്ഞിരിക്കുന്നില്ല. എന്നല്ല, തന്റെ കണ്ണുകള്ക്ക് മുമ്പില് സര്വ്വവും നഗ്നമായും പ്രത്യക്ഷമായും ഇരിക്കുന്നു. അവനോട് നാം ഉത്തരം ബോധിപ്പിക്കണം." ദൈവം നമ്മുടെ ഹൃദയങ്ങളടക്കം എല്ലാം കാണുന്നു. വ്യർത്ഥമായ ഓരോ വാക്കിനും അവസാന നാളുകളിൽ മനുഷ്യൻ കണക്ക് നൽകേണ്ടി വരുമെന്ന് ക്രിസ്തു പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട് (മത്താ 12:36). അവന്റെ സർവജ്ഞാനം നമ്മെ വെല്ലുവിളിക്കുകയും പ്രോത്സാഹിപ്പിക്കുകയും ചെയ്യുന്നുണ്ട്. പ്രത്യേകിച്ചും, നാം നേരിടുന്ന അനീതികളും അവൻ കാണുന്നുണ്ട്, കാരണം അവനാണ് ദൈവം.
▪ദൈവം സർവ്വശക്തൻ :
ദൈവം “എല്ലാത്തിനും ജീവൻ നൽകുന്നു” (വാക്യം 13). ഇത് ലോകത്തിന്റെ സൃഷ്ടികർമ്മത്തെ ഉദ്ദേശിച്ചു കൊണ്ടാണ് പൗലോസ് പറയുന്നത്, മാത്രമല്ല, ഈ സന്ദർഭത്തിൽ, മരിച്ചവരെ ഉയിർപ്പിക്കാനുള്ള ദൈവത്തിന്റെ ശക്തിയിലും ശ്രദ്ധ കേന്ദ്രീകരിച്ചായിരിക്കാം ഇങ്ങനെ പറയുന്നത്. പീലാത്തോസിനു മുമ്പായി ക്രിസ്തു നല്ല കുറ്റസമ്മതം നൽകിയതെങ്ങനെയെന്ന് പൗലോസ് വിവരിക്കുന്നു. തീർച്ചയായും, ഇത് തിമൊഥെയൊസ് അറിയുവാനും ശക്തിപ്പെടുവാനുമായിരുന്നു. കാരണം, തിമൊഥെയൊസിനെ കൊല്ലുമെന്ന് ദുഷ്ടന്മാർ ഭീഷണിപ്പെടുത്തിയിരുന്നെങ്കിൽ, ദൈവം ക്രിസ്തുവിനോടുള്ളതുപോലെ അവനെ മരണത്തിൽ നിന്ന് രക്ഷിക്കാനോ അല്ലെങ്കിൽ മരിച്ചാൽ ആത്യന്തികമായി അവനെ ഉയിർപ്പിക്കാനോ കഴിയുന്നവനാണ് എന്ന് ബോധ്യം ഉണ്ടാകേണ്ടിയിരുന്നു. നമ്മുടെ ദൈവം എല്ലാത്തിനും ജീവൻ നൽകുന്നു - അവൻ സർവ്വശക്തനായ ദൈവം ആകുന്നു.
▪ദൈവം സ്ഥിരോത്സാഹിയായവൻ:
പൊന്തിയസ് പീലാത്തോസിനു മുമ്പുള്ള ക്രിസ്തുവിന്റെ നല്ല സാക്ഷ്യത്തെക്കുറിച്ച് പൗലോസ് വിവരിച്ചിട്ട്, അതുപോലെ, കഷ്ടപ്പാടുകളിലൂടെ പോലും തന്റെ വിളിയോട് വിശ്വസ്തനായിരിക്കാൻ യേശുവിന്റെ കഷ്ടതയിലും ഉള്ള സ്ഥിരോൽസാഹം തിമൊഥെയൊസിനെ വെല്ലുവിളിക്കുന്നുണ്ട് എന്ന് ഓർമ്മിപ്പിക്കുന്നു. ക്രിസ്തു പരിഹാസവും വേദനയും സഹിച്ചു. അവൻ ലജ്ജിക്കുകയോ, കഷ്ടത ഉപേക്ഷിക്കുകയോ, മടുത്തുപോകുകയോ ചെയ്തില്ല. കഠിനമായ പരീക്ഷണത്തിനിടയിലും അവൻ ദൈവത്തിനു സാക്ഷ്യം വഹിച്ചു. തിമോത്തിയോസിനു അൽപ്പം ഭയവും സങ്കോചവും ഉള്ളതിനാൽ ഇത് കേൾക്കേണ്ടതുണ്ടെന്നതിൽ സംശയമില്ല. നമുക്ക് പ്രോത്സാഹനവും മാതൃകയും നൽകാൻ ക്രിസ്തു നമ്മുടെ മുമ്പിൽ സ്ഥിരോത്സാഹിയായി നടന്നു. കഷ്ടപ്പെടുന്ന ക്രിസ്ത്യാനികളെ പ്രോത്സാഹിപ്പിക്കുന്നതിന് എബ്രായ പുസ്തകത്തിൽ പൗലോസ് ക്രിസ്തുവിന്റെ സ്ഥിരോത്സാഹവും ഉപയോഗിക്കുന്നുണ്ട്. എബ്രായർ 12: 2-5ൽ അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു: "നമ്മുടെ വിശ്വാസനായകനും നമ്മുടെ വിശ്വാസത്തെ പൂര്ത്തീകരിക്കുന്നവനുമായ യേശുവിനെ നാം നോക്കണം. താന് തനിക്കുണ്ടായിരുന്ന സന്തോഷത്തിനു പകരം ക്രൂശ് സഹിച്ചു. അവന് അവമാനത്തെ നിസ്സാരമായിക്കരുതി. ദൈവത്തിന്റെ സിംഹാസനത്തിന്റെ വലതു ഭാഗത്ത് താന് ഇരിക്കുകയും ചെയ്തു. തങ്ങള്ക്കുതന്നെ ശത്രുക്കളായിത്തീര്ന്ന പാപികളില് നിന്നും താന് എത്രയേറെ സഹിച്ചു, എന്ന് നിങ്ങള് കാണുവിന്.
അത് നിങ്ങള്ക്കു മടുപ്പു തോന്നാതിരിക്കുവാനും, നിങ്ങളുടെ മനസ്സു ക്ഷീണിച്ചു പോകാതിരിക്കുവാനും തന്നെ. പാപത്തിനെതിരായുള്ള പോരാട്ടത്തില് നിങ്ങള് രക്തത്തോളം ഇതുവരെ എത്തിയിട്ടില്ല. എന്റെ മകനേ, കര്ത്താവിന്റെ ശിക്ഷയെ നീ നിരസിക്കരുത്. അവനാല് നീ ശാസിക്കപ്പെടുമ്പോള് നിന്റെ മനസ്സ് ക്ഷീണിക്കുകയുമരുത്."
എബ്രായരെപ്പോലെ, നമ്മുടെ വഴികാട്ടിയും രക്ഷകനുമായ ക്രിസ്തുവിലേക്ക് നാം സ്ഥിരോത്സാഹത്തോടെ ശ്രദ്ധിക്കണം. ഈ സ്ഥിരോൽസാഹം, നാം കഷ്ടത സഹിക്കുമ്പോൾ ക്ഷീണിതരാകാതിരിക്കുവാനും, ഹൃദയശുദ്ധി നഷ്ടപ്പെടാതിരിക്കാനും നമ്മെ പ്രോത്സാഹിപ്പിക്കും.
▪ദൈവം രണ്ടാമതും വരുന്നവൻ:
14-ാം വാക്യത്തിൽ പ പൗലോസ് എന്ത് കൽപ്പനയെപറ്റിയാണ് സംസാരിക്കുന്നത്?
അദ്ദേഹം പറയുന്നു, “നമ്മുടെ കര്ത്താവേശു മ്ശിഹായുടെ പ്രത്യക്ഷത വരെയും, നീ ഈ കല്പന കളങ്കം കൂടാതെ കാത്തുകൊള്ളണം." തന്റെ മുഴുവൻ ലേഖനത്തിലും ഉള്ള നിർദേശങ്ങളോട് വിശ്വസ്തനായിരിക്കാനുള്ള പൗലോസിന്റെ ഉദ്ബോധനത്തെ ഇത് പരാമർശിക്കുന്നു. മറ്റുചിലർ വിശ്വസിക്കുന്നത് തിമൊഥെയൊസ് തന്റെ വിളിയിലേക്കോ അല്ലെങ്കിൽ മുഴുവൻ തിരുവെഴുത്തുകളിലേക്കോ വിശ്വസ്തൻ ആയിരിക്കണം എന്നുള്ളതിനേയാണ്. ഏതുവിധേനയും, “തെറ്റോ പരാജയമോ ഇല്ലാതെ” അവൻ തന്റെ ദൈവ കൽപ്പനകൾ അനുസരിക്കേണ്ടതാണ് എന്ന് പൗലോസ് ഉത്ബോധിപ്പിക്കുന്നു.
ഈ കൽപ്പനകൾ നിറവേറ്റാനുള്ള മറ്റൊരു പ്രചോദനം അവന്റെ സൈന്യാധിപനായ ക്രിസ്തുവിന്റെ വരവാണ്. രണ്ടാമത്തെ വരവ് അവനെ വിശ്വസ്തനായിരിക്കാൻ പ്രോത്സാഹിപ്പിക്കുകയും നമ്മെയും പ്രോത്സാഹിപ്പിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. നമ്മുടെ കർത്താവിന് ഏത് നിമിഷവും വരാൻ കഴിയും, അതിനാൽ നാം തയ്യാറായിരിക്കണം. 1 യോഹന്നാൻ 3: 2-3 ൽ ഇപ്രകാരം പറയുന്നു, "എന്റെ വത്സലരേ, ഇപ്പോള് നാം ദൈവത്തിന്റെ മക്കളാകുന്നു. നാം എന്തായിത്തീരുമെന്ന് ഇതുവരെ വെളിവാക്കപ്പെട്ടിട്ടില്ല. താന് പ്രത്യക്ഷപ്പെടുമ്പോള് നാം, തന്റെ സാദൃശ്യത്തില് ആകുമെന്നും, താന് ആയിരിക്കുന്ന വിധത്തില് തന്നെ, നാം അവനെ കാണുമെന്നും അറിയുന്നു. തന്നെക്കുറിച്ച് ഈ പ്രത്യാശയുള്ളവനെല്ലാം, താന് നിര്മ്മലനായിരിക്കുന്നതു പോലെ, സ്വയം വെടിപ്പാക്കും."
ക്രിസ്തുവിന്റെ വരവിന്റെ പ്രത്യാശ ദൈവത്തിന്റെ കൽപ്പനകൾ നിറവേറ്റുന്നതിൽ അലസതയോ കുറ്റമോ ഇല്ലാതെ ജീവിക്കാൻ നമ്മെ പ്രേരിപ്പിക്കുന്നുണ്ട്. ദൈവപുരുഷൻ കർത്താവിന്റെ രണ്ടാമത്തേ വരവിനെ തന്റെ കന്മുന്നിൽ കാണുന്നു എന്നപോലെ സൂക്ഷിക്കണം.
▪ദൈവം പരമാധികാരി:
ദൈവം ഏക പരമാധികാരിയും രാജാക്കന്മാരുടെ രാജാവും പ്രഭുക്കന്മാരുടെ കർത്താവുമാണെന്ന് പ പൗലോസ് പറഞ്ഞു (വാക്യം 15). “പരമാധികാരി” എന്നത് “ഭരണാധികാരി” എന്നും വിവർത്തനം ചെയ്യാനാകും. വേദശാസ്ത്ര അധ്യാപകൻ മാക് ആർതറിന്റെ അഭിപ്രായങ്ങൾ ഇവിടെ സഹായകരമാണ്: "ഡുനാസ്റ്റസ് (പരമാധികാരി) എന്നത് ഒരു കൂട്ടം വാക്കുകളിൽ നിന്നാണ് ഉണ്ടായത്, അതിന്റെ അടിസ്ഥാന അർത്ഥം “ശക്തി” എന്നാണ്. ഈ നാമവിശേഷണ പദം കാണിക്കുന്നത് ദൈവത്തെ ഭരിക്കാനുള്ള ശക്തി അവനിൽ മാത്രം അന്തർലീനമാണെന്നും ഒരു ബാഹ്യ ഉറവിടത്തിൽ നിന്ന് നിയുക്തമാക്കിയിട്ടില്ലെന്നുമാണ്. ദൈവം തികച്ചും പരമാധികാരിയാണ്, സർവ്വശക്തനായി എല്ലായിടത്തും എല്ലാം ഭരിക്കുന്നു. അവന് എതിരാളികളില്ല, തീർച്ചയായും അവൻ സൃഷ്ടിച്ച, സ്വർഗത്തിൽ നിന്ന് പുറത്താക്കപ്പെട്ട, നിത്യ നരകശിക്ഷയ്ക്ക് വിധിക്കപ്പെട്ട സാത്താനു പോലും അവന് എതിരെ നിൽക്കുവാൻ പറ്റുകില്ല."
ദൈവത്തിന്റെ സമ്പൂർണ്ണ ഭരണം “രാജാക്കന്മാരുടെ രാജാവും പ്രഭുക്കന്മാരുടെ നാഥനും” എന്ന തലക്കെട്ടിലൂടെ വർദ്ധിപ്പിച്ചിരിക്കുന്നു. ചക്രവർത്തി ആരാധന എന്നത് അക്കാലത്തു റോമാ സാമ്രാജ്യത്തിൽ സാധാരണവും കല്പ്പന മൂലം നിർദേശിക്കപ്പെട്ടതുമായതിനാൽ തിമൊഥെയൊസിനും എഫെസ്യർക്കും ഇതു ഒരു പ്രധാനമായ ഉപദേശം ആയിരുന്നു. ദൈവം എല്ലാ രാജാക്കന്മാർക്കും മീതെ ഉള്ളവനും, ആരാധിക്കപ്പെടേണ്ട ഏക പരമാധികാരിയും ആകുന്നു.
എല്ലാ തിരുവെഴുത്തുകളിലും ഏറ്റവും ആശ്വാസകരമായ ഉപദേശമാണ് ദൈവത്തിന്റെ പരമാധികാരം. ദൈവത്തിന്റെ പരമാധികാരശക്തി കൂടാതെ പ്രപഞ്ചത്തിൽ പ്രകൃതിദുരന്തങ്ങളോ മനുഷ്യരുടെ തീരുമാനങ്ങളോ, പിശാചിന്റെ പ്രവൃത്തികളോ, ആകസ്മിക സംഭവങ്ങളോ തുടങ്ങി ഒന്നും തന്നെ സംഭവിക്കുന്നില്ല. ഇനിപ്പറയുന്ന വാക്യങ്ങൾ പരിഗണിക്കുക:
(ആമോസ് 3:6) നഗരത്തില് കാഹളം ഊതുമ്പോള് ജനം ഭയപ്പെടുകയില്ലേ? ദൈവം വരുത്തീട്ടല്ലാതെ നഗരത്തില് അനര്ത്ഥം ഭവിക്കുമോ?
(സദൃശ്യവാക്യങ്ങൾ 16:33) അത്യാഗ്രഹിയുടെ മടിയില് നറുക്കുവീഴുന്നു. അവന്റെ വിധി ദൈവത്തില്നിന്നു വരുന്നു.
(സദൃശ്യവാക്യങ്ങൾ 21:1) രാജാവിന്റെ ഹൃദയം ദൈവതൃക്കരത്താല് നിയന്ത്രിക്കുന്ന നീര്ച്ചാലു പോലെയാകുന്നു. തനിക്കിഷ്ടമുള്ളിടത്തേക്ക് അതിനെ തിരിച്ചു വിടുന്നു.
(എഫെസ്യർ 1:10)
തന്റെ തിരുഹിതത്തിന്റെ നിര്ണ്ണയമനുസരിച്ച് സര്വ്വവും പ്രവര്ത്തിക്കുന്നവന്,
(റോമർ 8:31, 33)
31 ദൈവം നമുക്ക് അനുകൂലമെങ്കില് പ്രതികൂലം ആര്?
33 ദൈവത്തിന്റെ തിരഞ്ഞെടുക്കപ്പെട്ടവരോട് ആര് എതിര്ക്കും?
കൊലൊസ്സ്യർ 1:17 അദ്ദേഹം സകലത്തിലും മുമ്പേയുള്ളവനാകുന്നു. സര്വ്വവും അദ്ദേഹം മൂലം നില നില്ക്കുന്നു.
ദൈവം എല്ലാം നിയന്ത്രിക്കുന്നു. അവൻ ഹൃദയങ്ങളെ കഠിനമാക്കുകയും മയപ്പെടുത്തുകയും ചെയ്യുന്നു. ഇയ്യോബിന്റെ കഥയിൽ കാണുന്നതുപോലെ അവൻ തന്റെ ദാസനെ പരീക്ഷിക്കുന്നതിനായി പിശാചിനെ അനുവദിയ്ക്കുന്നു. ഇതൊരു നിഗൂതയാണ്, എന്നാൽ ഇത് ദൈവത്തിന്റെ പുരുഷനോ സ്ത്രീക്കോ വലിയ ആശ്വാസം നൽകുന്ന ഒരു ദൈവരഹസ്യമാണ്. ദൈവത്തിന്റെ പൂർണമായ നിയന്ത്രണത്തിലാണെങ്കിൽ, നമുക്ക് വലിയ സമാധാനമുണ്ടാകാം, കാരണം മോശം കാര്യങ്ങൾ പോലും നമ്മുടെ നന്മയ്ക്കായി പ്രവർത്തിക്കുന്നു (റോമ 8:28). മറുവശത്ത്, ദൈവത്തിന് പൂർണ നിയന്ത്രണമില്ല എന്ന് വരുകിൽ പിന്നെ എന്തിനാണ് നാം പ്രാർത്ഥിക്കുന്നത്? മനുഷ്യനെയും പിശാചിനെയും പ്രകൃതിയെയും ദൈവം നിയന്ത്രിക്കുന്നില്ലെങ്കിൽ പിന്നെ നാം എന്തിന് പ്രാർത്ഥിക്കണം? പൂർണ്ണമായും നാം ദൈവനിയന്ത്രനത്തിനു അനുരൂപമാക്കുവാൻ പ്രയത്നിക്കണം.
ദൈവത്തിന്റെ പരമാധികാരം നിമിത്തം ദുരുപദേഷ്ടാക്കന്മാർ , ചക്രവർത്തിയുടെ പീഡനങ്ങൾ, നിസ്സംഗരായ സഭാംഗങ്ങൾ എന്നിവയുടെ ഇടയിൽ വിശ്വസ്തതയോടെ സേവിക്കുന്നതിൽ തിമോത്തിയോസിനു കർത്താവ് ആശ്വാസം കൊടുക്കും.അവൻ ദൈവത്തിന്റെ മഹത്വത്തിനും സഭയിലെ ജനത്തിന്റെ നന്മയ്ക്കും വേണ്ടി എല്ലാം പ്രവർത്തിക്കണം എന്ന് പൗലോസ് എഴുതിയിരിക്കുന്നു.
▪ദൈവം നിത്യൻ:
“നിത്യത ദൈവത്തിനു മാത്രമേയുള്ളൂ” (വാക്യം 16). “നിത്യത” എന്ന വാക്കിന്റെ അർത്ഥം “മരണത്തിൽ നിന്ന് മുക്തൻ” എന്നാണ്. മാലാഖമാർ ഒരിക്കലും മരിക്കില്ലെന്നും മനുഷ്യർ നിത്യതയിൽ നിലനിൽക്കുവാൻ കഴിയും എന്നതും സത്യമാണ്. എന്നിരുന്നാലും, മാലാഖമാരും മനുഷ്യർക്കും അമർത്യത ലഭിക്കുന്നത് ദൈവത്തിൽ നിന്നാണ്. ദൈവം എല്ലായ്പ്പോഴും ഉണ്ടായിരുന്നു, എല്ലായ്പ്പോഴും നിലനിൽക്കും. “അപ്പോസ്തലൻ വീണ്ടും ചക്രവർത്തി ആരാധനയെ എതിർക്കുന്നു. ചക്രവർത്തിമാരെ അമർത്യരാണെന്ന് റോമാക്കാർ സങ്കൽപ്പിച്ചിട്ടുണ്ടെങ്കിലും, അമർത്യത ദൈവത്തിനു മാത്രമേയുള്ളൂവെന്ന് പൗലോസ് ഊന്നിപ്പറയുന്നു.
▪ദൈവം പരിശുദ്ധൻ:
“സമീപിക്കാനാവാത്ത ഒരു വെളിച്ചത്തിൽ” ദൈവം വസിക്കുന്നുവെന്ന് പൗലോസ് പറയുന്നു (വാക്യം 16). ഇത് ദൈവത്തിൽ അന്തർലീനമായ അവന്റെ മഹത്വത്തെയും പരിശുദ്ധിയെയും സൂചിപ്പിക്കുന്നു.കൂടാരപ്പെരുന്നാൾ കാലം തന്റെ രൂപാന്തരീകരണ സമയത്ത്, യേശു പർവതത്തിൽ തന്റെ മഹത്വം ശിഷ്യന്മാർക്ക് വെളിപ്പെടുത്തിയപ്പോൾ - അവന്റെ മുഖം സൂര്യനെപ്പോലെ തിളങ്ങി (മത്താ 17: 2). ക്രിസ്തുവിലൂടെയുള്ള ദൈവകൃപ കൂടാതെ, മനുഷ്യന് ദൈവത്തെ സമീപിക്കാൻ കഴിയില്ല. എബ്രായർ 12:14 പറയുന്നു, “ യാതൊന്നു കൂടാതെ ആര്ക്കും ദൈവത്തെ കാണുവാന് സാദ്ധ്യമല്ലാത്ത ആ വിശുദ്ധിയുടെയും പിന്നാലെ ഓടിയെത്തുവിന്."
ദൈവപുരുഷനെ സംബന്ധിച്ചിടത്തോളം ഒരു വലിയ പ്രചോദനം ദൈവത്തിന്റെ പരിശുദ്ധിയാണ്. അവനെപ്പോലെ ആരുമില്ല, പാപികളായ ആളുകൾക്ക് അനുതപിച്ചു ശുദ്ധീകരണം പ്രാപിക്കാതെ അവനെ ഉൾക്കൊള്ളാൻ കഴിയില്ല. എബ്രായർ 13: 6 പ്രഖ്യാപിക്കുന്നു, " എബ്രായർ 13:6 എന്റെ കര്ത്താവ് എന്റെ സഹായകന്; ഞാന് ഭയപ്പെടുകയില്ല; മനുഷ്യന് എന്നോട് എന്തു ചെയ്യാന് (കഴിയും) എന്ന് ധൈര്യപൂര്വ്വം നമുക്ക് പറയാം."
▪ദൈവം അദൃശ്യൻ:
പൗലോസ് പറയുന്നു, “മനുഷ്യരിലാരും തന്നെ കണ്ടിട്ടില്ലാത്തവനും, തന്നെക്കാണാൻ സാദ്ധ്യമല്ലാത്തവനുമായ ദൈവം ” (വാക്യം 16). മനുഷ്യന് ദൈവത്തിന്റെ മഹത്വം പൂർണ്ണമായി കാണാൻ കഴിയില്ല, അതിനാലാണ് ദൈവപ്രത്യക്ഷതകളിലൂടെ (Theophony) താൻ സ്വയം വെളിപ്പെടുത്തിയത്. ദൈവത്തിന്റെ താൽക്കാലിക രൂപങ്ങൾ മനുഷ്യന്റെ ഇന്ദ്രിയങ്ങളിലൂടെ മനസ്സിലാക്കാൻ കഴിയും. യോഹന്നാൻ 6:46 പറയുന്നു, "പിതാവിനെ ആരും കണ്ടിട്ടില്ല. എന്നാല് ദൈവത്തില് നിന്നും ഉള്ളവന് ആരോ അവനാണ് പിതാവിനെ കാണുന്നത്." ദൈവത്തിന്റെ മനുഷ്യൻ പിതാവിനെ കണ്ടിട്ടുള്ളതെല്ലാം ക്രിസ്തുവിലൂടെയാണ്. ആത്യന്തികമായി അവൻ യേശുക്രിസ്തുവെന്ന തന്റെ പുത്രനിലൂടെ തന്നെ സ്വയം വെളിപ്പെടുത്തി.
ദൈവത്തിന്റെ ഈ തികഞ്ഞ സ്വഭാവവിശേഷങ്ങളെല്ലാം പരിഗണിച്ചുകൊണ്ട് പൗലോസ് ദൈവസ്തുതിയിൽ ഔന്നത്യപെടുകയാണ് ചെയ്യുന്നത്. അദ്ദേഹം പറയുന്നു, “ ദൈവത്തിനു എന്നന്നേയ്ക്കും ബഹുമാനവും അധികാരവും ഉണ്ടായിരിക്കട്ടെ. ആമേൻ” (വാക്യം 16).
ദൈവത്തെയും അവന്റെ സ്വഭാവത്തെയും അറിയുന്നതിന് ദൈവത്തിന്റെ മനുഷ്യൻ പ്രധാന്യം കൊടുക്കേണ്ടത് എന്തുകൊണ്ട്? സ്റ്റീവ് കോൾ പങ്കിട്ടതുപോലെ, ദൈവത്തിന്റെ മഹത്വം പ്രസംഗിക്കുന്നതിനെക്കുറിച്ചുള്ള സുവിശേഷകൻ ജോൺ പൈപ്പറിന്റെ കഥയിലും ഒരു മികച്ച ഉദാഹരണം ഞാൻ കാണുന്നു:
സുവിശേഷകാനായ ജോൺ പൈപ്പർ, യെശയ്യാവിന്റെ ദർശനത്തിൽ (യെശ. 6) വെളിപ്പെടുത്തിയിരിക്കുന്നതുപോലെ ദൈവത്തിന്റെ മഹത്വത്തെക്കുറിച്ച് അവന്റെ വിശുദ്ധിയെയും പ്രതാപത്തെയും കുറിച്ച് ഒരു ഞായറാഴ്ച പ്രസംഗിക്കാൻ തീരുമാനിച്ചപ്പോളുണ്ടായ ചില അനുഭവങ്ങൾ എഴുതുന്നു. സാധാരണഗതിയിൽ, പൈപ്പർ തന്റെ ഇടവകയിൽ അത്തരം സത്യങ്ങൾ പ്രയോഗിക്കുന്നതിനായി പ്രഘോഷിക്കുമായിരുന്നു. എന്നാൽ ആ ദിവസം, ദൈവത്തിന്റെ മഹത്വത്തിന് ചിത്രീകരണം ആളുകളുടെ ആവശ്യങ്ങൾ നിറവേറ്റുമോ എന്ന് പരിശോധിക്കാൻ അദ്ദേഹത്തെ പ്രേരിപ്പിച്ചു.
എന്നാൽ ഈ പ്രസംഗത്തിനു തയ്യാറെടുക്കുന്ന അയാൾക്ക് അറിവില്ലാത്ത ഒരു കാര്യം ഇടവകയിൽ ആ ഞായറാഴ്ചയ്ക്ക് വളരെ മുമ്പുതന്നെ നടന്നിരുന്നു. തന്റെ പള്ളിയിലെ ഒരു കുടുംബത്തിലെ മാതാപിതാക്കൾ, അവരുടെ കുട്ടിയെ ഒരു അടുത്ത ബന്ധു ലൈംഗികമായി പീഡിപ്പിക്കുന്നതായി കണ്ടെത്തിയിരുന്നു. പൈപ്പർ പ്രസംഗിക്കുമ്പോൾ, ഞായറാഴ്ച ഈ കുടുംബം അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നു. അദ്ദേഹത്തിന്റെ സന്ദേശത്തിന് കീഴിൽ അവർ ഇരുന്നു. പൈപ്പർ പ്രസംഗിച്ചു പറഞ്ഞു, " സുവിശേഷകരായ ഞങ്ങളോട് എത്ര പേര് ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞിട്ടുണ്ടെന്ന് ഞാൻ അത്ഭുതപ്പെടുന്നു:‘ റെവറന്റ് പൈപ്പർ, നിങ്ങളുടെ ആളുകൾ വേദനിക്കുന്നത് നിങ്ങൾക്ക് കാണാൻ കഴിയുന്നില്ലേ? നിങ്ങൾക്ക് ആകാശത്ത് നിന്ന് ശക്തി ഇറക്കി പ്രായോഗിക്കാൻ കഴിയുന്നില്ലേ? ഞായറാഴ്ച നിങ്ങളുടെ മുന്നിൽ ഏതുതരം ആളുകൾ ഇരിക്കുമെന്ന് നിങ്ങൾക്ക് മനസ്സിലാകുന്നില്ലേ? ’
ഏതാനും ആഴ്ചകൾക്കുശേഷം അദ്ദേഹം സംഭവം അറിഞ്ഞു. ഒരു ഞായറാഴ്ച ശുശ്രൂഷയ്ക്ക് ശേഷം കുടുംബനാഥൻ അദ്ദേഹത്തെ മാറ്റി നിർത്തി പറഞ്ഞു , “റെവറന്റ് ജോൺ പൈപ്പർ, ഇത് ഞങ്ങളുടെ ജീവിതത്തിലെ ഏറ്റവും പ്രയാസകരമായ മാസങ്ങളാണ്. പക്ഷെ ഞങ്ങൾ എങ്ങനെയാണ് പിടിച്ചു നിന്നതെന്നു നിങ്ങൾക്കറിയാമോ? ജനുവരി ആദ്യ വാരം നിങ്ങൾ എനിക്ക് നൽകിയ ദൈവത്തിന്റെ വിശുദ്ധിയുടെ മഹത്വത്തെക്കുറിച്ചുള്ള ദർശനമാണ് ഞങ്ങളുടെ കുടുംബത്തിനു നിൽക്കാൻ കഴിയുന്ന പാറയാണ് ദൈവം എന്ന് മനസ്സിലാക്കി തന്നത്. "
വിശുദ്ധ പൗലോസ് ശ്ശ്ളീഹാ, തിമോത്തിയോസിനെ ദൈവത്തിന്റെ മഹത്വത്തിലേക്ക് വിളിക്കുകയും, അതിനു വേണ്ടി പ്രോത്സാഹിപ്പിക്കുകയും ചെയ്യുമ്പോൾ, നാമും ഈ അറിവ് ഉപയോഗിച്ച് നമ്മളെ തന്നെയും തുടർന്നു മറ്റുള്ളവരെയും പ്രോത്സാഹിപ്പിക്കുകയും ഈ സ്വഭാവഗുണങ്ങളിലേക്കു വിളിക്കുകയും വേണം. നാം ദൈവത്തെ എത്രത്തോളം അറിയുന്നുവോ അത്രത്തോളം നാം അവനോട് വിശ്വസ്തരായിരിക്കും.
നമുക്ക് ധ്യാനിക്കാം! ഞാൻ ദൈവത്തെക്കുറിച്ചുള്ള അറിവിൽ വളരുകയാണോ? ഈ അറിവിൽ വളരാൻ ഞാൻ മറ്റുള്ളവരെ സഹായിക്കുന്നുണ്ടോ? ഇത് അപ്രായോഗികമോ വിവേകശൂന്യമോ അല്ല - നാം മറ്റുള്ളവർക്ക് വാഗ്ദാനം ചെയ്യാൻ കഴിയുന്ന ഏറ്റവും പ്രായോഗികവും ഫലപ്രദവുമായ കാര്യമാണിത്.നമ്മുടെ ദൈവം വലിയവനും പരമാധികാരിയും നമ്മെ നിയന്ത്രിക്കുന്നവനുമാണ്.
വിശ്വാസികൾ ദൈവത്തെയും അവന്റെ സ്വഭാവങ്ങളെയും അറിയേണ്ടത് പ്രധാനമായിരിക്കുന്നത് എന്തുകൊണ്ട് എന്ന് ധ്യാനിക്കാം. ദൈവത്തിന്റെ ഏത് സ്വഭാവമാണ് എന്നെ സംബന്ധിച്ച് കൂടുതൽ വേറിട്ടു നിൽക്കുന്നത്, എന്തുകൊണ്ട് എന്ന് ധ്യാനിക്കാം. ദൈവത്തിന്റെ സവിശേഷതകളെക്കുറിച്ച് കൂടുതലറിയാൻ ഒരു വ്യക്തിക്ക് എന്ത് ഉറവിടങ്ങളാണ് നമുക്ക് ശുപാർശ ചെയ്യുവാൻ കഴിയുന്നത് എന്ന് ധ്യാനിക്കാം.
ഉപസംഹാരം
1 തീമോത്തിയോസ് 6: 11-16 ഭാഗത്തിൽ, പൗലോസ് വ്യാജ ഉപദേഷ്ടാക്കളെ, അതായത്, ഈ ലോകത്തിലെ മനുഷ്യരെ തിമോത്തിയോസ്സ് എന്ന ദൈവപുരുഷനുമായി താരതമ്യം ചെയ്യുന്നു. അതിൽ നിന്ന്, ദൈവവിശ്വാസത്തിൽ പക്വതയുള്ള ഒരു പുരുഷന്റെയോ സ്ത്രീയുടെയോ സവിശേഷതകൾ നാം പഠിക്കുന്നു.
🔸🔸🔸🔸🔸🔸🔸🔸
റഫറൻസ്
▪️ പിറമാടം ദയറ സ്ഥാപിച്ചപ്പോൾ ദയറക്കാർക്ക് പരിശീലനത്തിനായി ആലുവയിലെ വലിയ തിരുമേനിയുടെ ശ്രേഷ്ഠ അനുമതിയോട് കൂടി പ്രസിദ്ധീകരിച്ച "പുണ്യജീവിത പരിശീലനം" എന്ന പുസ്തകം. (ഡീക്കൻ വാലയിൽ ഗീവർഗീസ് എഴുതി)
▪️സുവിശേഷകനായ ഗ്രിഗറി ബ്രൗണിന്റെ ഹോമിലികൾ
▪️ ജോൺ പൈപ്പറിന്റെ ലേഖനങ്ങൾ
▪️ സുവിശേഷകൻ സ്റ്റീവ് കോയിലിന്റെ ഹോമിലികൾ
▪️ബ്രയിൻ ചാപ്പലിന്റെ "ക്രൈസ്റ്റ് സെന്റർഡ് പ്രീച്ചിങ്"
അഭിപ്രായങ്ങള്
ഒരു അഭിപ്രായം പോസ്റ്റ് ചെയ്യൂ